Dog z Bordeaux

Dogue de Bordeaux, znany również jako dog z Bordeaux lub mastif francuski, to jedna z najstarszych ras francuskich. Jego korzenie sięgają czasów starożytnych, gdy molosy towarzyszyły Celtom podczas ich wędrówek przez Europę. Nazwa rasy pochodzi od regionu Bordeaux w południowo-zachodniej Francji, gdzie psy te były szczególnie cenione.

W średniowieczu dogi z Bordeaux pełniły rozmaite funkcje - służyły jako psy bojowe, strzegły stad bydła oraz chroniły posiadłości arystokracji. Wykorzystywano je również podczas polowań na dziki i niedźwiedzie, gdzie ich siła i odwaga były nieocenione. W czasach rewolucji francuskiej rasa niemal wyginęła, ponieważ kojarzona była z arystokracją.

Odrodzenie rasy nastąpiło w drugiej połowie XIX wieku dzięki zaangażowaniu francuskich hodowców. W 1863 roku na wystawie w Paryżu po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowano doga z Bordeaux. Pierwszy standard rasy opracowano w 1896 roku. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) oficjalnie uznała rasę w 1970 roku pod numerem 116.

Światową popularność rasa zyskała po premierze amerykańskiego filmu "Turner i Hooch" z 1989 roku, w którym wystąpił dog z Bordeaux. Od tamtej pory zainteresowanie tą majestatyczną rasą systematycznie rośnie na całym świecie.

Dogue de Bordeaux to pies o niezwykle charakterystycznej sylwetce - masywny, muskularny i przysadzisty, ale jednocześnie harmonijnie zbudowany. Najbardziej rozpoznawalnym elementem jest ogromna, trapezoidalna głowa, która u samców może mieć obwód równy wysokości psa w kłębie.

Czaszka jest szeroka i krótka, z wyraźnym stopem oraz licznymi zmarszczkami na pysku i czole. Szczęka jest potężna i szeroka, z charakterystycznym podgryzem (prognatyzm). Nos jest szeroki, z dobrze otwartymi nozdrzami - czarny u osobników z czarną maską, brązowy u psów z maską brązową.

Oczy są owalne, szeroko rozstawione, o kolorze od orzechowego do ciemnobrązowego, w zależności od typu maski. Uszy są stosunkowo małe, nieznacznie ciemniejsze od szaty, opadające wzdłuż policzków.

Tułów jest mocny i głęboki, z szeroką klatką piersiową sięgającą poniżej łokci. Kończyny są silne i proste, z mocnym kośćcem. Ogon gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, noszony nisko.

Szata jest krótka, przylegająca i miękka w dotyku. Umaszczenie obejmuje wszystkie odcienie płowego - od mahoniowego po izabelowy. Dopuszczalne są białe znaczenia na piersi i końcach łap. Maska może być czarna, brązowa lub nieobecna.

Dogue de Bordeaux to pies o złożonym, wielowarstwowym charakterze. Pod pozornie groźną powierzchownością kryje się niezwykle czuła i oddana dusza. Wobec swojej rodziny wykazuje bezgraniczną lojalność i przywiązanie, często zachowując się jak wielki przytulas.

Jest to rasa spokojna i zrównoważona, niewykazująca nadmiernej aktywności ani nerwowości. Doskonale sprawdza się w roli psa rodzinnego, szczególnie w domach z dziećmi, które traktuje z niezwykłą delikatnością i cierpliwością. Instynkt opiekuńczy sprawia, że naturalnie chroni najmłodszych członków rodziny.

Wobec obcych zachowuje rezerwę i czujność - to wrodzony stróż, który nie potrzebuje specjalnego szkolenia do ochrony domu. Rzadko szczeka bez powodu, ale gdy wyczuje zagrożenie, potrafi być stanowczy i zdecydowany. Jego sam widok działa odstraszająco na potencjalnych intruzów.

Socjalizacja od szczenięcego wieku jest kluczowa, szczególnie w kontekście relacji z innymi psami. Samce mogą wykazywać tendencje dominacyjne wobec innych psów tej samej płci. Z kotami i mniejszymi zwierzętami może współżyć, jeśli zostanie z nimi właściwie zapoznany w młodym wieku.

Dogue de Bordeaux jest inteligentny, ale może być uparty. Wymaga konsekwentnego, ale łagodnego prowadzenia - surowe metody treningowe są niewskazane i mogą przynieść odwrotny skutek.

Dogue de Bordeaux niestety należy do ras o najkrótszej średniej długości życia wśród psów rasowych. Większość osobników żyje od 5 do 8 lat, choć niektóre dożywają 10-12 lat przy odpowiedniej opiece.

Najpoważniejszym problemem zdrowotnym rasy są schorzenia kardiologiczne. Kardiomiopatia rozstrzeniowa, zwężenie aorty oraz niewydolność serca to częste przyczyny przedwczesnych zgonów. Regularne badania echokardiograficzne są niezbędne dla wczesnego wykrycia problemów.

Dysplazja stawów biodrowych (HD) i łokciowych (ED) występuje często ze względu na dużą masę ciała. Problemy z barkami również są charakterystyczne dla tej rasy. Przed zakupem szczeniaka należy sprawdzić wyniki badań RTG rodziców.

Budowa brachycefaliczna (krótki pysk) może powodować trudności z oddychaniem, szczególnie w upalne dni. Psy te źle znoszą wysokie temperatury i wymagają dostępu do chłodnych miejsc.

Skręt żołądka (GDV) to poważne zagrożenie u dużych ras z głęboką klatką piersiową. Karmienie mniejszymi porcjami kilka razy dziennie oraz unikanie aktywności bezpośrednio po posiłku zmniejsza ryzyko.

Program CHIC dla Dogue de Bordeaux wymaga badań: stawów biodrowych, łokci, barków oraz echokardiografii serca.

Pielęgnacja Dogue de Bordeaux jest stosunkowo prosta dzięki krótkiej szacie, ale wymaga regularności ze względu na specyficzną budowę ciała.

Sierść należy szczotkować raz lub dwa razy w tygodniu miękką szczotką lub rękawicą do pielęgnacji. W okresie linienia (wiosna i jesień) częstotliwość warto zwiększyć. Krótka szata nie tworzy kołtunów, ale regularne szczotkowanie usuwa martwy włos i stymuluje skórę.

Zmarszczki na pysku wymagają szczególnej uwagi - należy je regularnie czyścić i osuszać, aby zapobiec rozwojowi infekcji bakteryjnych i grzybiczych. Wilgoć gromadząca się w fałdach skórnych może powodować podrażnienia i nieprzyjemny zapach.

Ślinienie jest cechą charakterystyczną tej rasy - dogi z Bordeaux ślnią się obficie, szczególnie po jedzeniu, piciu oraz w upalne dni. Warto mieć pod ręką ręcznik do wycierania pyska.

Uszy opadające wymagają cotygodniowej kontroli i czyszczenia, aby zapobiec infekcjom. Pazury należy przycinać co 2-3 tygodnie, jeśli nie ścierają się naturalnie. Zęby powinny być czyszczone regularnie - duże rasy są podatne na problemy stomatologiczne.

Kąpiel wystarczy przeprowadzać co 4-6 tygodni lub w razie potrzeby, używając łagodnych szamponów dla psów.

Dogue de Bordeaux to rasa wymagająca świadomego i doświadczonego właściciela. Nie jest zalecana dla osób posiadających psa po raz pierwszy ze względu na silny charakter i specyficzne potrzeby.

Przestrzeń życiowa powinna być odpowiednio duża - dom z ogrodem jest idealny. Mieszkanie może być niewystarczające dla tak dużego psa, choć przy regularnych spacerach niektóre osobniki adaptują się do życia w apartamencie.

Codzienna aktywność fizyczna jest niezbędna, ale umiarkowana - około 60 minut spacerów dziennie w kilku krótszych sesjach. Młode psy nie powinny być przeciążane, aby chronić rozwijające się stawy. Intensywne ćwiczenia są niewskazane ze względu na problemy z oddychaniem.

Socjalizacja musi rozpocząć się bardzo wcześnie i być prowadzona konsekwentnie. Kontakt z różnymi ludźmi, zwierzętami i sytuacjami w szczenięcym wieku procentuje spokojnym, zrównoważonym dorosłym psem.

Szkolenie wymaga cierpliwości i pozytywnych metod. Dogue de Bordeaux jest wrażliwy i nie reaguje dobrze na surowe kary. Stanowcze, ale łagodne prowadzenie przynosi najlepsze rezultaty.

Koszty utrzymania są znaczące - duża ilość wysokiej jakości karmy, regularne wizyty weterynaryjne oraz potencjalne koszty leczenia chorób typowych dla rasy. Ubezpieczenie zdrowotne dla psa jest zalecane.

Rasa źle znosi samotność - potrzebuje stałego towarzystwa ludzi. Nie powinna być zostawiana sama na długie godziny.