Wetterhoun

Wetterhoun, znany również jako fryzyjski pies wodny, to jedna z najstarszych holenderskich ras psów, której korzenie sięgają co najmniej XVI wieku. Rasa pochodzi z prowincji Fryzja w północnej Holandii, gdzie rozwijała się przez stulecia jako wszechstronny pies pracujący w trudnym, podmokłym terenie.

Pierwotnie Wetterhoun był hodowany przede wszystkim do polowań na wydry, które stanowiły zagrożenie dla lokalnego rybołówstwa i gospodarki wodnej. Nazwa rasy pochodzi od fryzyjskiego słowa "wetter" (woda) i "houn" (pies), co doskonale oddaje jego przeznaczenie. Oprócz polowań na wydry, psy te sprawdzały się również w aportowaniu ptactwa wodnego oraz jako stróże gospodarstw.

W XIX wieku, gdy populacja wydr znacząco zmalała, rola Wetterhouna ewoluowała w kierunku psa stróżującego i towarzysza. Rasa niemal wyginęła podczas II wojny światowej, jednak dzięki wysiłkom oddanych hodowców, szczególnie członków Nederlandse Vereniging voor Stabij- en Wetterhounen (NVSW) założonego w 1942 roku, udało się ją odbudować.

Współcześnie Wetterhoun pozostaje rasą niezwykle rzadką - szacuje się, że na świecie żyje zaledwie około 1000 osobników, głównie w Holandii. FCI oficjalnie uznało rasę pod numerem 221 w grupie 8 (aportery, psy do płoszenia zwierzyny i psy wodne). Mimo swojej rzadkości, Wetterhoun zdobywa coraz więcej zwolenników jako wierny towarzysz rodzinny i doskonały stróż.

Wetterhoun to pies średniej wielkości o kwadratowej, mocnej i zwartej budowie, która nie sprawia jednak wrażenia ciężkości czy ociężałości. Wyraźnie widoczny jest dymorfizm płciowy - samce są większe i masywniejsze od samic.

Charakterystyczną cechą rasy jest gęsta, kręcona sierść pokrywająca niemal całe ciało. Loki są zwarte i sprężyste, złożone z twardych kosmyków włosów. Struktura włosa jest dość szorstka i sprawia wrażenie natłuszczonej, co zapewnia doskonałą wodoodporność. Głowa i nogi pokryte są krótszą, gładszą sierścią. Sierść o wełnistej konsystencji jest poważną wadą, ponieważ nie chroni przed wodą.

Głowa jest potężna, o suchych rysach. Czaszka jest nieco zaokrąglona z wyraźnym stopem. Kufa jest mocna, prosta, zwężająca się ku nosowi. Uszy są osadzone dość nisko, średniej długości, przylegające do głowy i pokryte kręconą sierścią. Oczy są średniej wielkości, owalne, o spokojnym, ale czujnym wyrazie.

Dozwolone umaszczenia obejmują jednolity czarny lub brązowy, a także czarny lub brązowy z białymi znaczeniami na klatce piersiowej lub łapach. Nakrapianie i dereszowatość na białych partiach są dopuszczalne.

Wetterhoun to pies o wyjątkowym charakterze, który łączy w sobie niezależność z głębokim przywiązaniem do właściciela. Standard rasy opisuje go jako "dużego, nieokrzesanego, pełnego miłości i tolerancji, a jednocześnie bardzo wytrwałego w tym, co uważa za swoje obowiązki".

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tej rasy jest słynna fryzyjska upór - choć lepszym określeniem byłaby wytrwałość. Wetterhoun zawsze kończy rozpoczęte zadanie, choć niekoniecznie w tempie oczekiwanym przez właściciela. Jest inteligentny i szybko się uczy, jednak jego niezależna natura sprawia, że może wydawać się powolny w stosowaniu zdobytej wiedzy.

Wobec rodziny Wetterhoun jest niezmiernie oddany i czuły. Mówi się, że prawie nigdy nie widzi się go z dala od właściciela - tak bardzo ceni sobie jego towarzystwo. Ma wrażliwą naturę i najważniejsze dla niego jest szczęście właściciela. Podniesiony głos czy surowe traktowanie mogą go głęboko zranić.

Wobec obcych Wetterhoun zachowuje naturalną rezerwę, co czyni go doskonałym stróżem. Nie jest jednak agresywny - szczeka tylko wtedy, gdy rzeczywiście coś się dzieje. Instynkt łowiecki pozostaje silny, szczególnie w kontaktach z mniejszymi zwierzętami.

Psy tej rasy mają również wyjątkowe poczucie humoru - bezbłędnie zapamiętują, co rozbawiło właściciela i chętnie powtarzają te zachowania. Mimo poważnego wyrazu pyska, w domu potrafią być zabawne i nieco niezdarne.

Wetterhoun jest ogólnie uważany za rasę zdrową, co częściowo wynika z jej naturalnego rozwoju i braku ekstremalnej selekcji na cechy eksterieru. Niemniej jednak, jak każda rasa, ma pewne predyspozycje zdrowotne, o których przyszli właściciele powinni wiedzieć.

Najpoważniejszym problemem genetycznym występującym u Wetterhounów jest SCID (ciężki złożony niedobór odporności) typu charakterystycznego dla tej rasy, spowodowany mutacją genu RAG1. Szczenięta dotknięte tą chorobą mają poważnie osłabiony układ odpornościowy i zwykle nie przeżywają pierwszych miesięcy życia. Dostępny jest test DNA pozwalający zidentyfikować nosicieli tej mutacji, co umożliwia odpowiedzialne planowanie kojarzeń.

Podobnie jak wiele ras średniej i dużej wielkości, Wetterhoun może być predysponowany do dysplazji stawu biodrowego (HD). Zaleca się wykonywanie prześwietleń i oceny stawów u psów przeznaczonych do hodowli.

Ze względu na budowę uszu (przylegające, pokryte gęstą sierścią) psy tej rasy mogą być podatne na infekcje uszu. Regularna kontrola i czyszczenie uszu pomagają zapobiegać problemom.

Dzięki małej populacji i zaangażowaniu hodowców zrzeszonych w NVSW, zdrowie rasy jest starannie monitorowane, a nosiciele chorób genetycznych są wykluczani z hodowli.

Pielęgnacja Wetterhouna wymaga regularności, ale nie jest szczególnie czasochłonna. Charakterystyczna kręcona sierść tej rasy ma naturalną strukturę, która nie wymaga profesjonalnego strzyżenia czy trymowania.

Sierść należy szczotkować raz lub dwa razy w tygodniu, aby usunąć martwy włos i zapobiec powstawaniu kołtunów. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na okolice za uszami i pod pachami, gdzie sierść może się plątać. Do rozczesywania kręconej sierści najlepiej sprawdza się grzebień o szerokich zębach.

Naturalna tłustość sierści Wetterhouna, która zapewnia wodoodporność, oznacza, że pies nie wymaga częstych kąpieli. Zbyt częste mycie może usunąć naturalną warstwę ochronną włosa. Kąpiel zalecana jest tylko w razie wyraźnej potrzeby, z użyciem łagodnego szamponu dla psów.

Uszy wymagają regularnej kontroli i czyszczenia ze względu na ich budowę sprzyjającą gromadzeniu się wilgoci i brudu. Należy je sprawdzać co tydzień i delikatnie czyścić w razie potrzeby.

Pazury powinny być przycinane regularnie, jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów. Zęby warto czyścić kilka razy w tygodniu specjalną pastą dla psów, aby zapobiegać problemom stomatologicznym.

Wetterhoun to pies, który wymaga doświadczonego właściciela rozumiejącego specyfikę niezależnych ras myśliwskich. Nie jest odpowiedni dla osób stawiających pierwsze kroki w hodowli psów.

Podstawowym wymaganiem jest zapewnienie minimum godziny aktywności dziennie. Wetterhoun potrzebuje regularnych, swobodnych spacerów, podczas których może eksplorować otoczenie. Jako pies wodny, uwielbia pływanie - dostęp do bezpiecznego akwenu jest dla niego prawdziwą przyjemnością.

Rasa ta nie nadaje się do życia w mieszkaniu. Wetterhoun najlepiej czuje się w domu z ogrodem, najlepiej na terenach wiejskich lub podmiejskich. Potrzebuje przestrzeni do ruchu i możliwości pełnienia roli stróża, co odpowiada jego naturalnym instynktom.

Szkolenie wymaga cierpliwości i konsekwencji. Wetterhoun nie reaguje dobrze na ostre metody - jego wrażliwa natura wymaga pozytywnego wzmocnienia i spokojnego, stanowczego przewodnictwa. Właściciel musi być naturalnym liderem, ale bez uciekania się do siły czy podnoszenia głosu.

Ze względu na silny instynkt łowiecki, Wetterhoun wymaga ostrożności w kontaktach z mniejszymi zwierzętami. Może współżyć z kotami, jeśli został z nimi wychowany, ale jego reakcja na nieznane małe zwierzęta może być nieprzewidywalna.

Dla rodzin z dziećmi Wetterhoun może być wspaniałym towarzyszem, pod warunkiem nauczenia dzieci odpowiedniego obchodzenia się z psem. Ze względu na swoją siłę i nieświadomość własnych rozmiarów, wymaga nadzoru podczas zabawy z młodszymi dziećmi.