Chow chow

Chow Chow to jedna z najstarszych ras psów na świecie, której korzenie sięgają starożytnych Chin sprzed ponad dwóch tysięcy lat. Artefakty z czasów dynastii Han (206 p.n.e. - 220 n.e.) przedstawiają psy o charakterystycznym wyglądzie bardzo zbliżonym do współczesnych przedstawicieli tej rasy. W Chinach Chow Chow pełniły rozmaite funkcje - wykorzystywano je jako psy stróżujące, pociągowe, a także do polowań na dziki i bażanty.

Nazwa rasy prawdopodobnie pochodzi od pidżynowego angielskiego słowa "chow-chow", którym brytyjscy marynarze określali różnorodne towary przywożone z Dalekiego Wschodu w XVIII wieku. Pierwsze Chow Chow dotarły do Anglii w 1780 roku, jednak prawdziwa popularność rasy rozpoczęła się dopiero pod koniec XIX wieku, gdy królowa Wiktoria zainteresowała się tymi niezwykłymi psami. W 1895 roku powstał pierwszy brytyjski klub rasy, a standard został oficjalnie uznany przez Kennel Club.

Charakterystyczny niebieski lub czarny język Chow Chow to cecha unikalna wśród psów domowych, dzielona jedynie z rasą Shar Pei. Istnieje wiele legend tłumaczących to zjawisko - jedna z nich mówi, że podczas stwarzania świata, gdy Bóg malował niebo na niebiesko, Chow Chow podążał za nim i lizał spadające krople farby. Naukowo pigmentacja ta wynika z nagromadzenia melaniny w tkankach jamy ustnej.

Chow Chow to pies średniej wielkości o solidnej, kompaktowej budowie i charakterystycznej lwiej grzywie otaczającej głowę. Sylwetka jest zwarta i proporcjonalna, z szeroką klatką piersiową i prostymi, mocnymi kończynami. Charakterystyczny chód rasy jest sztywny i szczudłowaty, wynikający z prostych tylnych kończyn z minimalnym kątem stawu skokowego.

Głowa jest duża i płaska, z szeroką czaszką i wyraźnym stopem. Kufa jest krótka i szeroka, nadająca twarzy ponury wyraz. Oczy są małe, ciemne i głęboko osadzone. Uszy są małe, grube, lekko zaokrąglone na końcach i noszone sztywno wyprostowane. Najbardziej charakterystyczną cechą jest niebieski lub czarny język oraz niebiesko-czarne dziąsła.

Występują dwie odmiany okrywy włosowej - długowłosa i krótkowłosa. Odmiana długowłosa posiada obfitą, prostą i odstającą sierść tworzącą bujną grzywę wokół szyi oraz bogato opierzone spodnie na tylnych kończynach. Odmiana krótkowłosa ma gęstą, pluszową sierść przylegającą do ciała. Ogon jest wysoko osadzony i noszony zwinięty na grzbiecie.

Chow Chow to pies o niezwykle silnym charakterze, często porównywany do kota ze względu na swoją niezależność i rezerwę. Jest wierny i oddany swojej rodzinie, jednak zachowuje dystans wobec obcych. Ta powściągliwość nie wynika ze strachu, lecz z naturalnej godności i pewności siebie. Chow Chow nie okazuje uczuć w wylewny sposób - jego przywiązanie jest subtelne, ale głębokie.

Rasa ta charakteryzuje się silnym instynktem terytorialnym i naturalnym zmysłem strażniczym. Chow Chow jest czujny i podejrzliwy wobec nieznajomych, co czyni go doskonałym psem stróżującym. Jednocześnie nie jest agresywny bez powodu - podejmuje działanie tylko gdy uzna to za konieczne. Ta stonowana natura sprawia, że rzadko szczeka bez istotnego powodu.

Chow Chow nie jest rasą dla osób szukających entuzjastycznego towarzysza do zabawy. Jest spokojny, opanowany i czasami wręcz majestatyczny w swoim zachowaniu. Wymaga właściciela, który rozumie i szanuje jego niezależny charakter, nie próbując zmuszać go do nadmiernych pieszczot czy zabaw. W zamian oferuje spokojne, lojalne towarzystwo i niezachwianą wierność.

Chow Chow jest rasą o przeciętnej długości życia wynoszącej 9-15 lat, jednak wymaga szczególnej uwagi ze względu na predyspozycje do określonych schorzeń. Jednym z najważniejszych problemów zdrowotnych jest dysplazja stawu biodrowego i łokciowego, powodująca bolesność i ograniczenie ruchomości. Odpowiedzialni hodowcy wykonują badania rentgenowskie oceniane przez OFA przed dopuszczeniem psów do rozrodu.

Oczy Chow Chow wymagają regularnej kontroli weterynaryjnej. Rasa jest predysponowana do entropium (podwinięcie powieki do wewnątrz) oraz wypadania gruczołu łzowego. Problemy te mogą wymagać interwencji chirurgicznej. Zalecane są regularne badania okulistyczne przeprowadzane przez certyfikowanych specjalistów.

Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy to kolejne schorzenie występujące w rasie, prowadzące do niedoczynności tego gruczołu. Objawy obejmują przyrost masy ciała, apatię i problemy skórne. Diagnostyka polega na badaniu poziomu hormonów tarczycy. Ze względu na gęstą sierść Chow Chow są wrażliwe na wysokie temperatury - należy unikać wysiłku podczas upałów i zapewnić dostęp do chłodnych, zacienionych miejsc.

Pielęgnacja Chow Chow wymaga znacznego nakładu czasu i systematyczności, szczególnie w przypadku odmiany długowłosej. Gęsta, podwójna sierść składa się z miękkiego, wełnistego podszycia oraz dłuższego włosa okrywowego. Szczotkowanie powinno odbywać się minimum dwa do trzech razy w tygodniu, a w okresach intensywnego linienia nawet codziennie.

Linienie Chow Chow jest bardzo obfite i następuje głównie dwa razy do roku - wiosną i jesienią, gdy zmienia się podszycie. W tym czasie ilość wypadającej sierści jest znaczna i wymaga intensywnej pielęgnacji. Regularne szczotkowanie zapobiega powstawaniu kołtunów i utrzymuje sierść w dobrym stanie. Szczególną uwagę należy poświęcić grzywie wokół szyi oraz opierzeniu na tylnych kończynach.

Kąpiel nie powinna być zbyt częsta - raz na jeden do trzech miesięcy lub gdy pies jest wyraźnie brudny. Ważne jest dokładne wysuszenie sierści po kąpieli, ponieważ wilgoć zatrzymująca się w gęstym podszyciu może prowadzić do problemów skórnych. Regularna kontrola i czyszczenie uszu, przycinanie pazurów oraz pielęgnacja okolic oczu to dodatkowe elementy rutynowej opieki.

Chow Chow wymaga doświadczonego właściciela rozumiejącego specyfikę ras o silnym, niezależnym charakterze. Socjalizacja musi rozpocząć się bardzo wcześnie i być prowadzona konsekwentnie przez całe życie psa. Kontakt ze zróżnicowanymi ludźmi, zwierzętami i sytuacjami w okresie szczenięcym jest kluczowy dla rozwoju zrównoważonego temperamentu.

Szkolenie Chow Chow wymaga cierpliwości, konsekwencji i pozytywnych metod. Ta rasa nie toleruje surowych metod szkoleniowych i może reagować uporem na próby dominacji. Klucz do sukcesu leży w budowaniu wzajemnego szacunku i motywowaniu psa poprzez nagrody. Sesje treningowe powinny być krótkie i urozmaicone, aby utrzymać zainteresowanie niezależnego Chow Chow.

Pomimo spokojnego usposobienia, Chow Chow potrzebuje regularnego ruchu - około 45 minut aktywności dziennie w formie spacerów. Nie jest to rasa do intensywnych sportów czy długich biegów, ale codzienny ruch jest niezbędny dla utrzymania zdrowia fizycznego i psychicznego. Ze względu na wrażliwość na wysokie temperatury, aktywność w upalne dni należy ograniczyć do chłodniejszych pór. Bezpieczny, ogrodzony teren jest wskazany ze względu na instynkt terytorialny rasy.