Greyhound

Greyhound, znany również jako chart angielski, jest jedną z najstarszych ras psów na świecie. Wizerunki psów o wyglądzie bardzo zbliżonym do współczesnego greyhounda odnaleziono na ścianach starożytnych egipskich grobowców, datowanych na około 4000 lat p.n.e. Nazwa rasy prawdopodobnie pochodzi od staroangielskiego słowa "grighund", gdzie "grig" oznaczało psa.

Przez wieki greyhoundy były cenione przez arystokrację jako psy myśliwskie. W średniowiecznej Anglii prawo zabraniało posiadania chartów przez pospólstwo - były to psy zarezerwowane wyłącznie dla szlachty. Wykorzystywano je głównie do polowań na zające metodą coursingu, gdzie psy ścigały zwierzynę wzrokiem, a nie węchem.

Współczesny standard rasy został ukształtowany w Wielkiej Brytanii, która jest oficjalnie uznawana za kraj pochodzenia. W XIX wieku rozpoczęto organizację profesjonalnych wyścigów chartów, które zyskały ogromną popularność szczególnie w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych. Greyhound jest w stanie osiągnąć prędkość przekraczającą 70 km/h, co czyni go najszybszym psem świata na krótkich dystansach.

Obecnie wiele greyhoundów po zakończeniu kariery wyścigowej trafia do adopcji jako psy towarzyszące. Okazują się doskonałymi kompanami, cenionymi za spokojny temperament i łagodność w kontaktach z ludźmi.

Greyhound prezentuje niezwykle elegancką, smukłą sylwetkę, która jest doskonale przystosowana do szybkiego biegu. Jest to pies dużej rasy, mocno zbudowany, o proporcjonalnej, symetrycznej budowie ciała. Samce osiągają wzrost 71-76 cm w kłębie, podczas gdy samice są nieco mniejsze - 68-71 cm.

Głowa jest długa i wąska, z płaską czaszką i słabo zaznaczonym stopem. Szczęki są silne, o regularnym zgryzię nożycowym. Oczy są ciemne, owalne, osadzone skośnie, nadające psu inteligentny, czujny wyraz. Uszy małe, cienkie, złożone do tyłu w charakterystyczny sposób określany jako "różany".

Szyja jest długa, umięśniona, elegancko wysklepiona. Klatka piersiowa głęboka i pojemna, zapewniająca miejsce dla dużych płuc i serca. Grzbiet stosunkowo długi, szeroki i prosty. Lędźwie mocne, lekko wysklepione. Brzuch silnie podciągnięty, co nadaje sylwetce charakterystyczny, aerodynamiczny kształt.

Kończyny są długie i muskularne. Przednie proste, z dobrze skierowanymi łopatkami. Tylne silnie umięśnione, z wyraźnie zaznaczonymi udami. Łapy zwarte, z dobrze wysklepionymi palcami. Ogon długi, osadzony nisko, zwężający się ku końcowi.

Sierść jest krótka, gładka i przylegająca. Dopuszczalne są różnorodne umaszczenia: czarne, białe, czerwone, niebieskie, płowe, pręgowane oraz kombinacje tych kolorów z białym.

Greyhound to pies o wyjątkowo łagodnym, spokojnym usposobieniu, które często zaskakuje osoby spodziewające się po tak atletycznym zwierzęciu większej energiczności. W domu jest cichy, zrównoważony i niezwykle przywiązany do rodziny. Często określa się go żartobliwie jako "kanapowego sportowca" - pomimo zdolności do osiągania zawrotnych prędkości, uwielbia spędzać czas na wygodnym posłaniu.

Jest to rasa inteligentna, choć może sprawiać wrażenie nieco powściągliwej. Greyhoundy nie są nachalne ani wymagające ciągłej uwagi, ale tworzą głęboką więź ze swoimi opiekunami. Wobec obcych zachowują rezerwę, jednak agresja jest im całkowicie obca. Ta cecha została niemal całkowicie wyeliminowana z rasy, ponieważ charty od wieków polowały i biegały w grupach.

W kontaktach z dziećmi greyhoundy wykazują dużą cierpliwość. Raczej odejdą, niż zareagują agresywnie na niedelikatne traktowanie. Niemniej jednak ze względu na rozmiary psa zaleca się nadzór przy zabawie z małymi dziećmi.

Greyhoundy są wrażliwe na ton głosu i nie reagują dobrze na surowe metody szkolenia. Potrzebują spokojnego, konsekwentnego podejścia opartego na pozytywnym wzmacnianiu. Zachowują silny instynkt łowiecki, dlatego należy zachować ostrożność w obecności małych zwierząt - kot lub królik mogą wywołać reakcję pościgową.

Greyhound jest ogólnie zdrową rasą, jednak jak wszystkie psy rasowe, może być predysponowany do pewnych schorzeń. Średnia długość życia wynosi 10-14 lat, co jest dobrym wynikiem jak na psa tej wielkości.

Najpoważniejszym schorzeniem genetycznym występującym w rasie jest polineuropatia greyhoundów (GHPN), spowodowana mutacją genu NDRG1. Choroba występuje głównie w liniach pokazowych i objawia się u szczeniąt w wieku 3-9 miesięcy osłabieniem kończyn, zanikiem mięśni i problemami z poruszaniem się. Na szczęście dostępny jest test DNA pozwalający wykryć nosicieli przed hodowlą.

Greyhoundy mogą być podatne na skręt żołądka (GDV), typowy dla ras o głębokiej klatce piersiowej. Zaleca się karmienie mniejszymi porcjami kilka razy dziennie oraz unikanie intensywnego wysiłku bezpośrednio po posiłku.

Ze względu na cienką skórę i minimalną tkankę tłuszczową, greyhoundy są wrażliwe na urazy mechaniczne oraz ekstremalne temperatury. Zimą mogą wymagać ubranko ochronnego podczas spacerów.

Rasa wykazuje odmienną reakcję na niektóre leki, szczególnie środki znieczulające - ze względu na niski poziom tkanki tłuszczowej metabolizm leków przebiega inaczej. Ważne jest, aby weterynarz był świadomy tych różnic.

Przed zakupem szczeniaka warto upewnić się, że hodowca wykonał zalecane badania zdrowotne: badanie kardiologiczne, okulistyczne ACVO oraz test DNA na polineuropatię.

Pielęgnacja greyhounda jest wyjątkowo prosta i nieczasochłonna, co czyni tę rasę idealną dla osób ceniących łatwość utrzymania. Krótka, gładka sierść nie wymaga profesjonalnych strzyżeń ani skomplikowanych zabiegów.

Regularne szczotkowanie raz w tygodniu miękką szczotką lub rękawicą gumową wystarcza, aby usunąć martwy włos i utrzymać sierść w dobrym stanie. W okresie linienia, które u greyhoundów jest umiarkowane, można zwiększyć częstotliwość szczotkowania do 2-3 razy w tygodniu.

Kąpiele należy wykonywać tylko w razie potrzeby - gdy pies się zabrudzi lub zacznie nieprzyjemnie pachnieć. Zbyt częste mycie może pozbawić sierść naturalnych olejków ochronnych. Greyhoundy są z natury czyste i nie mają intensywnego "psiego zapachu".

Szczególną uwagę należy poświęcić pielęgnacji zębów. Regularne szczotkowanie (najlepiej codziennie lub co drugi dzień) pomaga zapobiegać odkładaniu się kamienia nazębnego i chorobom dziąseł. Przydatne są też gryzaki dentystyczne.

Pazury powinny być przycinane co 2-3 tygodnie, jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów. Zbyt długie pazury mogą powodować dyskomfort i problemy z chodem. Uszy należy regularnie sprawdzać i czyścić delikatnym płynem do uszu, aby zapobiec infekcjom.

Ze względu na cienką skórę, greyhoundy są podatne na otarcia i skaleczenia. Warto regularnie kontrolować stan skóry, szczególnie po intensywnym biegu czy zabawie.

Pomimo sportowych predyspozycji, greyhound zaskakująco dobrze adaptuje się do życia w mieszkaniu. Kluczem jest zapewnienie mu regularnej możliwości swobodnego biegu w bezpiecznym, ogrodzonym miejscu. Codzienny spacer trwający około 45-60 minut, uzupełniony kilkoma krótkimi wyjściami, zazwyczaj zaspokaja potrzeby ruchowe tej rasy.

Idealne warunki to dostęp do ogrodzoneego terenu, gdzie greyhound może od czasu do czasu puścić się sprintem. Ważne jest, aby ogrodzenie było odpowiednio wysokie (minimum 1,5-1,8 m) - charty potrafią skakać. Nigdy nie należy puszczać greyhounda luzem w nieogrodzonym terenie ze względu na silny instynkt łowiecki.

W domu greyhound potrzebuje wygodnego, miękkiego posłania. Ze względu na kościstą budowę i brak poduszki tłuszczowej, twarde podłoże może powodować odleżyny i otarcia. Wiele greyhoundów preferuje kanapy i fotele jako miejsca wypoczynku.

Zimą pies ten wymaga ochrony przed zimnem - ciepłe ubranko na spacery jest niezbędne, gdyż krótka sierść i niska zawartość tkanki tłuszczowej sprawiają, że greyhoundy szybko marzną. Latem należy unikać spacerów w najgorętszej porze dnia.

Greyhound jest odpowiedni dla początkujących właścicieli dzięki łagodnemu temperamentowi i stosunkowo niewielkim wymaganiom. Dobrze odnajduje się w rodzinach z dziećmi, choć ze względu na wielkość zaleca się nadzór przy zabawie z młodszymi pociechami. Może współżyć z innymi psami, jednak wprowadzanie do domu kotów czy małych zwierząt wymaga szczególnej ostrożności i powolnej socjalizacji.