Buldog angielski

Buldog angielski wywodzi się z Wielkiej Brytanii, gdzie jego przodkowie byli wykorzystywani do walki z bykami - krwawego sportu popularnego od XIII wieku. Nazwa "bulldog" pochodzi właśnie od tego zajęcia (bull - byk). Psy te musiały być odważne, wytrwałe i posiadać potężne szczęki do chwytania byków za nos.

Po zakazaniu walk z bykami w 1835 roku rasa stanęła przed widmem wyginięcia. Entuzjaści postanowili jednak zachować buldogi, przekształcając je z wojowników w łagodnych towarzyszy. Rozpoczęto selekcję w kierunku spokojniejszego temperamentu, zachowując jednocześnie charakterystyczny wygląd.

W 1864 roku powstał The Bulldog Club - pierwszy klub rasy na świecie. Cztery lata później opracowano pierwszy oficjalny wzorzec. Z czasem buldogi stały się symbolem Wielkiej Brytanii, a ich wizerunek był wykorzystywany podczas obu wojen światowych jako uosobienie brytyjskiej determinacji.

Współcześnie buldog angielski jest ceniony przede wszystkim jako pies towarzyszący i rodzinny. FCI zarejestrowało rasę pod numerem 149 w grupie 2 (pinczery, sznaucery, molosy i psy pasterskie). Rasa przeszła ogromną transformację - z bezwzględnego wojownika w przyjaznego, spokojnego kompana domowego.

Buldog angielski to pies o niskim wzroście, zwartej i masywnej budowie ciała. Głowa jest duża w stosunku do tułowia, szeroka i kwadratowa. Charakterystyczny jest krótki, szeroki pysk z wyraźnie cofniętą żuchwą (przodozgryz). Nos jest szeroki, czarny, głęboko osadzony między oczami.

Oczy są okrągłe, ciemne, osadzone nisko i szeroko. Uszy małe, cienkie, osadzone wysoko - typu "różyczka". Fałdy skóry na czole i twarzy są wyraźne, ale nie powinny być nadmierne. Szczęki szerokie, kwadratowe, z charakterystycznym przodozgryzem.

Szyja jest krótka, bardzo gruba i mocna. Tułów kompaktowy, klatka piersiowa szeroka i głęboka. Plecy krótkie, mocne, szersze przy łopatkach. Kończyny przednie krótkie, silnie umięśnione, szeroko rozstawione. Kończyny tylne mocne, dłuższe od przednich, co nadaje zadowi uniesioną pozycję.

Ogon krótki, nisko osadzony, prosty lub zakręcony. Sierść krótka, gładka, przylegająca. Dozwolone umaszczenia to kolory jednolite: pręgowany, czerwony, płowy, biały oraz łaciaty.

Buldog angielski charakteryzuje się łagodnym, zrównoważonym usposobieniem. Mimo groźnego wyglądu jest niezwykle przyjacielski i czuły wobec domowników. Szczególnie dobrze sprawdza się w rodzinach z dziećmi, wykazując wobec nich ogromną cierpliwość i opiekuńczość.

Psy tej rasy są spokojne, godne i pewne siebie. Nie wykazują nadmiernej aktywności ani nerwowości. Są lojalne wobec właścicieli i silnie przywiązują się do rodziny. Potrafią być uparte - cecha odziedziczona po walecznych przodkach - co czasem utrudnia szkolenie.

Buldogi rzadko szczekają bez powodu. Są czujne, ale nie agresywne wobec obcych. Z innymi psami zazwyczaj dogadują się dobrze, choć samce mogą wykazywać dominację. Standard FCI opisuje je jako "czujne, odważne, lojalne, niezawodne, odważne, o groźnym wyglądzie, ale obdarzone czułą naturą".

Idealne dla osób preferujących spokojnego towarzysza. Nie wymagają intensywnych ćwiczeń i doskonale adaptują się do życia w mieszkaniu. Źle znoszą samotność i najlepiej czują się w towarzystwie ludzi.

Buldog angielski ze względu na specyficzną budowę wymaga szczególnej uwagi zdrowotnej. Rasa jest predysponowana do problemów oddechowych związanych z brachycefalią (krótki pysk). Zespół brachycefaliczny obejmuje zwężone nozdrza, wydłużone podniebienie miękkie i zwężoną tchawicę (hipoplazja tchawicy).

Bulldog Club of America zaleca następujące badania zdrowotne: badanie serca (OFA Cardiac), badanie rzepki kolanowej (OFA Patella), badanie tchawicy pod kątem hipoplazji, badanie tarczycy oraz badanie oczu (CAER). Te testy są wymagane lub zalecane w programie CHIC.

Częste problemy zdrowotne obejmują: dysplazję stawu biodrowego, problemy skórne w fałdach (wymagają regularnego czyszczenia), skręt żołądka, problemy oczne (wywinięcie powieki, suche oko), alergie pokarmowe i środowiskowe. Buldogi są również podatne na przegrzanie ze względu na trudności z termoregulacją.

Samice często rodzą przez cesarskie cięcie z powodu dużych głów szczeniąt i wąskiego kanału rodnego. Oczekiwana długość życia wynosi 8-10 lat. Regularne wizyty weterynaryjne, kontrola wagi i unikanie przegrzania są kluczowe dla zdrowia tej rasy.

Pielęgnacja buldoga angielskiego jest stosunkowo prosta, ale wymaga regularności. Krótka sierść nie wymaga częstego szczotkowania - wystarczy raz w tygodniu za pomocą miękkiej szczotki lub rękawicy gumowej. Podczas linienia (wiosna, jesień) można szczotkować częściej, by usunąć martwy włos.

Najważniejsza jest pielęgnacja fałdów skórnych na pysku i ciele. Należy je czyścić codziennie lub co drugi dzień wilgotną ściereczką, a następnie dokładnie osuszać. Wilgoć w fałdach prowadzi do infekcji bakteryjnych i grzybiczych. Po czyszczeniu można stosować specjalny puder lub krem ochronny.

Uszy wymagają regularnej kontroli i czyszczenia specjalnym płynem. Kąpiel raz w miesiącu lub gdy pies się zabrudzi. Używaj łagodnych szamponów dla psów, unikaj częstych kąpieli, które wysuszają skórę. Pazury należy obcinać co 2-3 tygodnie.

Szczególną uwagę zwróć na okolice ogona - kieszonka pod ogonem wymaga regularnego czyszczenia. Zęby najlepiej czyścić kilka razy w tygodniu specjalną pastą dla psów. W upalne dni unikaj wysiłku i zapewnij chłodne miejsce do odpoczynku.

Buldog angielski jest psem o niskich wymaganiach dotyczących aktywności fizycznej. Krótkie spacery (około 30 minut dziennie) w umiarkowanym tempie w zupełności wystarczają. Unikaj forsownych ćwiczeń, szczególnie w upalne dni - buldogi łatwo się przegrzewają i mają problemy z oddychaniem przy wysiłku.

Doskonale adaptuje się do życia w mieszkaniu. Nie potrzebuje ogrodu ani dużej przestrzeni. Ważne jest jednak klimatyzowane pomieszczenie latem - buldogi źle tolerują wysokie temperatury. Idealna temperatura otoczenia to 18-22°C.

Dieta musi być starannie dobrana i kontrolowana. Buldogi mają tendencję do tycia, co dodatkowo obciąża układ oddechowy i stawy. Zaleca się wysokiej jakości karmę dla ras średnich o niskiej aktywności. Porcje powinny być dostosowane do wagi i kondycji psa.

Rasa wymaga stałego towarzystwa ludzi - źle znosi samotność. Nie pozostawiaj buldoga samego na długie godziny. Socjalizacja od szczenięctwa jest ważna, choć buldogi z natury są przyjazne. Szkolenie wymaga cierpliwości ze względu na uparte usposobienie, ale konsekwentne, pozytywne metody przynoszą efekty.