Welsh corgi pembroke

Welsh Corgi Pembroke to starożytna rasa pasterska pochodząca z Pembrokeshire w Walii, której początki sięgają co najmniej X wieku. Według legend przodkowie tych psów zostali sprowadzeni do Walii przez flamandzkich tkaczy, choć inne źródła wskazują na wikińskich najeźdźców jako tych, którzy przywieźli te psy na Wyspy Brytyjskie.

Nazwa "corgi" prawdopodobnie pochodzi z języka walijskiego - "cor" oznacza karzeł, a "ci" lub "gi" to pies. Przez wieki psy te służyły jako niezastąpieni pomocnicy pasterzy bydła. Ich niska sylwetka umożliwiała im szczypanie krów w pięty, co zmuszało stada do ruchu, a jednocześnie chronił przed kopnięciami. Ta wrodzona umiejętność pracy z bydłem jest zachowana w rasie do dziś.

W 1934 roku Kennel Club oficjalnie rozdzielił Welsh Corgi na dwie odrębne rasy - Pembroke i Cardigan. Welsh Corgi Pembroke zyskał światową sławę dzięki królewskiej rodzinie brytyjskiej. W 1933 roku książę York (późniejszy król Jerzy VI) podarował swojej córce, przyszłej królowej Elżbiecie II, szczeniaka tej rasy o imieniu Dookie. Od tego momentu królowa Elżbieta II stała się gorącą miłośniczką rasy, hodując liczne pokolenia corgi przez ponad 70 lat swojego panowania.

Dziś Welsh Corgi Pembroke pozostaje popularnym psem rodzinnym na całym świecie, cenionym zarówno za swój urokliwy wygląd, jak i wspaniały charakter. Rasa została oficjalnie uznana przez FCI w grupie 1, sekcji 1 (owczarki) pod numerem standardu 39.

Welsh Corgi Pembroke to pies niski, mocnej budowy, żywy i dzielny w wyglądzie. Ogólne wrażenie to aktywny, inteligentny pracownik o zrównoważonych proporcjach ciała. Charakterystyczną cechą rasy jest długie, niskie ciało wsadzone na krótkich, solidnych kończynach.

Głowa ma kształt i wygląd lisi - czaszka jest szeroka i płaska między uszami, stop umiarkowanie zaznaczony. Oczy średniej wielkości, okrągłe, koloru brązowego, harmonizującego z umaszczeniem. Spojrzenie bystrze, inteligentne i czujne. Uszy średniej wielkości, stojące, o lekko zaokrąglonych czubkach, osadzone na linii wyznaczonej od czubka nosa przez środek oka.

Szyja dość długa, umięśniona, dobrze osadzona w łopatki. Linia górna pozioma. Klatka piersiowa głęboka, dobrze opuszczona między przednimi kończynami, żebra dobrze wysklepione. Ogon krótki, najlepiej naturalnie krótki, lub kupowany blisko ciała, noszony nisko.

Kończyny przednie krótkie i możliwie proste, przedramiona nieznacznie zwrócone do wewnątrz, odległość między nadgarstkami mniejsza niż między stawami ramion. Kończyny tylne mocne, gibkie, dobrze ukątowane w stawie kolanowym, krótkie podudzia i śródstopia. Łapy owalne, palce silne, dobrze wysklepione i zwarte, dwa środkowe palce nieco wystające przed zewnętrznymi.

Szata średniej długości, prosta, z gęstym podszerstkiem, nigdy miękka, falista ani szorstka. Włos nieco dłuższy na kołnierzu, na tylnej stronie kończyn i na spodzie ogona.

Welsh Corgi Pembroke jest psem o wspaniałym, zrównoważonym charakterze - odważnym, przyjacielskim i towarzyskim. Pomimo niewielkich rozmiarów posiada osobowość wielkiego psa, pełną pewności siebie i godności. Jest inteligentny, bystry i niezwykle uważny na otoczenie, co czyni go doskonałym psem stróżującym, który zawsze powiadomi o zbliżaniu się nieznajomych.

Jako pies pasterski Welsh Corgi Pembroke charakteryzuje się wysoką inteligencją i zdolnością do samodzielnego podejmowania decyzji. Szybko się uczy i chętnie współpracuje z człowiekiem, co sprawia, że szkolenie tej rasy jest przyjemnością. Jednocześnie posiada pewną dozę niezależności i czasem może wykazywać upartość typową dla psów pasterskich.

Corgi Pembroke jest niezwykle oddany swojej rodzinie i tworzy silne więzi emocjonalne z domownikami. Uwielbia być w centrum uwagi i brać udział we wszystkich domowych aktywnościach. Świetnie odnajduje się w roli towarzysza rodzinnego - jest cierpliwy i łagodny z dziećmi, choć ze względu na pasterskie instynkty może próbować "zaganiać" maluchy poprzez szczypanie w pięty podczas zabawy.

Rasa doskonale dogaduje się z innymi psami i zwierzętami domowymi, szczególnie gdy jest odpowiednio socjalizowana od szczenięcia. Jego żywy, radosny temperament i poczucie humoru sprawiają, że corgi staje się duszą towarzystwa. Jest aktywny i energiczny, uwielbia spacery i zabawę, ale potrafi też dostosować się do spokojniejszego stylu życia, byleby tylko mógł być blisko swojej rodziny.

Welsh Corgi Pembroke jest generalnie rasą zdrową i długowieczną, z przeciętną długością życia wynoszącą 12-15 lat. Niemniej jednak, jak wszystkie rasy czystej krwi, może być predysponowany do pewnych schorzeń dziedzicznych, o których odpowiedzialni hodowcy powinni wiedzieć i odpowiednio testować swoje stado hodowlane.

Najczęstszym problemem zdrowotnym u tej rasy jest dysplazja stawu biodrowego (HD), choć występuje rzadziej niż u wielu innych ras. Zaleca się wykonanie badania radiologicznego bioder przed dopuszczeniem psa do hodowli. Badania powinny być przeprowadzone przez akredytowanego weterynarza i zarejestrowane w bazach takich jak OFA lub FCI.

Schorzenia okulistyczne również mogą występować u tej rasy, dlatego regularny przegląd przez certyfikowanego okulistę weterynaryjnego jest zalecany. Najczęstsze problemy to postępująca zanikowa zwyrodnienie siatkówki (PRA), zaćma i dysplazja siatkówki. Corgi mogą także cierpieć na chorobę von Willebranda (vWD), wrodzoną skłonność do krwawień.

Istotnym problemem specyficznym dla rasy jest mielopatia zwyrodnieniowa (DM - Degenerative Myelopathy), postępująca choroba rdzenia kręgowego prowadząca do paraliży kończyn tylnych. Dostępne są testy genetyczne pozwalające zidentyfikować nosicieli i zwierzęta dotknięte tą mutacją. Odpowiedzialni hodowcy wykonują test DM przed kojarzeniem.

Ze względu na specyficzną budowę ciała - długi grzbiet w stosunku do wysokości - Welsh Corgi Pembroke jest podatny na problemy z kręgosłupem, zwłaszcza chorobę krążków międzykręgowych (IVDD). Ważne jest utrzymywanie odpowiedniej wagi oraz unikanie nadmiernego skakania i wchodzenia po schodach, szczególnie w przypadku młodych i starszych psów. Otyłość znacząco zwiększa ryzyko problemów ortopedycznych.

Welsh Corgi Pembroke ma podwójną szatę składającą się z krótkiego, gęstego podszerstka i dłuższego włosa okrywowego o średniej długości. Szata jest odporna na warunki atmosferyczne i stosunkowo łatwa w utrzymaniu, choć rasa ta linieje umiarkowanie do obficie przez cały rok, a dwa razy w roku przechodzi intensywne linienie sezonowe.

Regularne szczotkowanie co najmniej 2-3 razy w tygodniu jest niezbędne dla utrzymania zdrowej, lśniącej szaty i usunięcia martwego włosa. W okresie intensywnego linienia (wiosna i jesień) szczotkowanie powinno odbywać się codziennie, aby zapobiec zaleganiu martwego podszerstka i powstawaniu kołtunów. Najlepiej sprawdzają się szczotki typu slicker oraz furminator do usuwania podszerstka.

Kąpiele należy przeprowadzać według potrzeb - zazwyczaj co 6-8 tygodni lub gdy pies jest wyraźnie brudny. Zbyt częste kąpiele mogą pozbawiać szatę naturalnych olejków ochronnych. Należy używać delikatnych szamponów przeznaczonych dla psów z podwójną szatą. Po kąpieli psa należy dokładnie wysuszyć, zwracając szczególną uwagę na obszar brzucha i kończyn.

Pazury powinny być regularnie przycinane co 2-4 tygodnie, aby zapobiec nadmiernemu wzrostowi, który może prowadzić do dyskomfortu i problemów z chodzeniem. Ze względu na niski wzrost corgi, jego pazury nie zawsze ścierają się naturalnie podczas spacerów. Uszy należy regularnie sprawdzać i czyścić, aby zapobiec infekcjom - stojące uszy są generalnie mniej podatne na problemy niż uszy wiszące, ale nadal wymagają kontroli.

Higiena jamy ustnej jest kluczowa - regularne szczotkowanie zębów minimum 2-3 razy w tygodniu pomoże zapobiec chorobom przyzębia i nieprzyjemnemu zapachowi z pyska. Warto także zapewnić odpowiednie gryzaki dentystyczne. Ze względu na skłonność rasy do przytyłości, pielęgnacja powinna obejmować także monitorowanie kondycji ciała i odpowiednie żywienie.

Welsh Corgi Pembroke to aktywna rasa pasterska, która pomimo niewielkich rozmiarów wymaga odpowiedniej ilości ruchu i stymulacji umysłowej. Codzienne spacery o łącznym czasie minimum 60 minut są konieczne, najlepiej podzielone na 2-3 wypady dziennie. Oprócz spacerów corgi uwielbia różnorodne formy aktywności, takie jak zabawy z piłką, frisbee, czy treningi posłuszeństwa.

Inteligencja i chęć do pracy sprawiają, że rasa ta wymaga regularnej stymulacji umysłowej. Świetnie sprawdzają się zabawy węchowe, treningi trikków, czy sporty kynologiczne takie jak agility (dostosowane do niskiego wzrostu), rally obedience, czy herding. Nudząca się corgi może stać się destrukcyjna i głośna, dlatego ważne jest zapewnienie mu codziennych wyzwań intelektualnych.

Welsh Corgi Pembroke doskonale adaptuje się do życia w mieszkaniu, pod warunkiem zapewnienia mu wystarczającej ilości ruchu i aktywności. Nie wymaga dużego ogrodu, choć dostęp do bezpiecznego, ogrodzonego terenu do zabaw jest z pewnością zaletą. Ważne jest, aby pamiętać o kontrolowaniu wagi - rasa ma tendencję do tycia, co przy długim grzbiecie może prowadzić do poważnych problemów z kręgosłupem.

Ze względu na pasterskie instynkty, corgi może szczypać ludzi w pięty, szczególnie dzieci podczas zabawy. Należy to korygować od szczenięcia poprzez konsekwentny trening. Rasa jest także dość głośna - ma tendencję do szczekania na wszystko, co budzi jej uwagę, dlatego ważne jest wczesne uczenie kontroli szczekania, zwłaszcza w środowisku miejskim.

Socjalizacja od szczenięcego wieku jest kluczowa dla wyhodowania zrównoważonego, pewnego siebie psa. Corgi powinien być od małego oswajany z różnymi ludźmi, zwierzętami, dźwiękami i sytuacjami. Rasa jest odpowiednia dla początkujących opiekunów psów, którzy są gotowi poświęcić czas na trening i zapewnienie odpowiedniej ilości aktywności. Corgi świetnie odnajduje się w rodzinach z dziećmi, u aktywnych singli oraz u seniorów, którzy są wystarczająco aktywni, by zaspokoić jego potrzeby ruchowe.