Sloughi

Sloughi, znany również jako chart arabski, to jedna z najstarszych i najbardziej szlachetnych ras chartów na świecie. Jego historia sięga tysięcy lat wstecz do Afryki Północnej, gdzie był hodowany przez ludy berberyjskie i arabskie na terenach dzisiejszego Maroka, Algierii, Tunezji i Libii.

Nazwa rasy wywodzi się prawdopodobnie od arabskiego słowa oznaczającego szybkość lub od miasta Sloughi w Tunezji. W kulturze arabskiej psy te były traktowane z niezwykłym szacunkiem - jako jedyne spośród wszystkich psów uważane za "czyste" i mogły przebywać w namiotach beduińskich. Sloughi służyły jako doskonali myśliwi polujący na zające, lisy, szakale, gazele, a nawet dziki.

Przez wieki rasa była starannie hodowana w czystości, co zaowocowało zachowaniem pierwotnego typu. W Europie sloughi pojawiły się pod koniec XIX wieku, głównie za sprawą francuskiej kolonizacji Afryki Północnej. Standard rasy został opracowany przez Maroko i oficjalnie uznany przez FCI w 1998 roku, gdzie rasa otrzymała numer 188. American Kennel Club przyznał pełne uznanie w 2016 roku, zaliczając sloughi do grupy psów gończych.

Do dziś największa populacja chartów arabskich znajduje się w Maroku, gdzie są one nadal wykorzystywane do tradycyjnych polowań i cenione jako symbol statusu społecznego. W krajach zachodnich sloughi zyskują popularność jako eleganccy towarzysze, choć pozostają jedną z najrzadszych ras chartów.

Sloughi to pies średnio-duży o eleganckiej, smukłej sylwetce typowej dla chartów, lecz z wyraźnie zaznaczoną muskularną budową. Samce osiągają wysokość 66-72 cm w kłębie przy wadze 25-30 kg, natomiast samice są nieco mniejsze - 61-68 cm wysokości i 16-23 kg wagi.

Głowa jest wydłużona i szczupła, noszona wysoko na długiej, eleganckiej szyi. Oczy są duże, ciemne i pełne wyrazu, nadające psu charakterystyczny, łagodny, lecz czujny wyraz. Uszy mają kształt płatka róży - są wygięte, wysoko osadzone i delikatnie opadające.

Sylwetka sloughi jest proporcjonalna - długość ciała stanowi około 96% wysokości w kłębie. Grzbiet jest prosty, klatka piersiowa głęboka, a żebra lekko widoczne. Nogi są długie, mocne i doskonale umięśnione, przystosowane do szybkiego biegu. Ogon jest długi, cienki, zakończony charakterystycznym zagięciem.

Sierść jest krótka, gęsta i przylegająca, co sprawia, że pies doskonale znosi wysokie temperatury. Dozwolone umaszczenia obejmują wszystkie odcienie piaskowego - od jasnego kremowego po mahoniowo-rudy - z możliwością występowania czarnej maski, czarnego czapraka lub pręgowania. Niewielkie białe znaczenia na klatce piersiowej są tolerowane.

Sloughi to pies o wyjątkowo szlachetnym i dostojnym charakterze. Jest głęboko przywiązany do swojego właściciela i rodziny, z którą tworzy silną więź emocjonalną. Wobec domowników okazuje niezwykłą czułość i lojalność, często wybierając jedną osobę jako głównego opiekuna.

Charty arabskie są z natury powściągliwe i nieufne wobec nieznajomych, co czyni je dobrymi psami stróżującymi. Nie są jednak agresywne - reagują raczej dystansem i obserwacją niż szczekaniem czy atakiem. Ta cecha wymaga odpowiedniej socjalizacji od szczenięcego wieku.

Jest to pies inteligentny, ale niezależny, co może stanowić wyzwanie podczas szkolenia. Sloughi lepiej reagują na pozytywne wzmocnienia i cierpliwe podejście niż na twarde metody treningowe. Jako typowe charty, posiadają silny instynkt łowiecki i mogą reagować na małe szybko poruszające się zwierzęta.

Mimo dużych pokładów energii wykorzystywanych podczas biegu, sloughi w domu są spokojne i zrównoważone. Uwielbiają przebywać w towarzystwie rodziny, często szukając bliskiego kontaktu fizycznego. Z dziećmi są zazwyczaj łagodne i cierpliwe, choć ze względu na swoją wrażliwość lepiej sprawdzają się w rodzinach ze starszymi, spokojniejszymi dziećmi.

Sloughi to ogólnie zdrowa rasa o przewidywanej długości życia 12-15 lat. Dzięki wielowiekowej selekcji naturalnej i utrzymywaniu czystości rasowej, charty arabskie są mniej obciążone genetycznie niż wiele innych ras.

Najpoważniejszym problemem zdrowotnym jest postępujący zanik siatkówki (PRA) - genetyczna choroba oczu prowadząca do ślepoty. Na szczęście dostępny jest test DNA, który niemal wyeliminował tę przypadłość z puli genowej dzięki odpowiedzialnemu hodowaniu.

Wśród innych schorzeń występujących w rasie znajdują się zaburzenia autoimmunologiczne, w tym choroba Addisona, toczeń oraz symetryczna toczniowata onychodystrofia (SLO) - bolesna przypadłość powodująca utratę pazurów. Sporadycznie zgłaszane są przypadki kardiomiopatii, zespołu Wobblera oraz alergii skórnych i pokarmowych.

Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają testy zdrowotne zgodne z wymaganiami OFA CHIC, obejmujące test DNA na PRA, coroczne badanie oczu CAER, badanie tarczycy oraz zaawansowane badanie kardiologiczne z echokardiogramem.

Jak wszystkie charty, sloughi są wrażliwe na środki znieczulające i niektóre leki, co wymaga szczególnej uwagi weterynarza. Ze względu na niską zawartość tkanki tłuszczowej, źle znoszą niskie temperatury.

Pielęgnacja sloughi jest stosunkowo prosta dzięki krótkiej, gładkiej sierści, która nie wymaga profesjonalnego strzyżenia ani częstego szczotkowania. Wystarczy cotygodniowe przeczesywanie miękką szczotką lub rękawicą do pielęgnacji, aby usunąć martwy włos i utrzymać sierść w dobrej kondycji.

Charty arabskie linieją umiarkowanie, z intensywniejszym wypadaniem sierści wiosną i jesienią. W okresach linienia warto zwiększyć częstotliwość szczotkowania do 2-3 razy w tygodniu.

Kąpiele są potrzebne tylko okazjonalnie - gdy pies się zabrudzi lub co 2-3 miesiące. Sierść sloughi ma naturalną tendencję do odpychania brudu. Należy używać łagodnych szamponów przeznaczonych dla psów o wrażliwej skórze.

Szczególną uwagę należy poświęcić pielęgnacji uszu - ze względu na ich opadający kształt, mogą być podatne na infekcje. Regularne sprawdzanie i czyszczenie uszu zapobiega problemom. Zęby wymagają systematycznego czyszczenia specjalną pastą dla psów, gdyż rasa może być podatna na choroby dziąseł.

Pazury należy przycinać regularnie - zazwyczaj co 2-3 tygodnie. Ze względu na aktywny tryb życia, niektóre psy mogą same ścierać pazury podczas biegania po twardych powierzchniach.

Sloughi to wymagająca rasa, która nie sprawdzi się w każdych warunkach. Psy te potrzebują doświadczonego właściciela, który rozumie specyfikę chartów i potrafi zapewnić im odpowiednie warunki życia.

Najważniejszą potrzebą jest możliwość regularnego biegu w bezpiecznej, ogrodzonej przestrzeni. Sloughi potrafią rozwijać bardzo wysokie prędkości i mają silny instynkt gonienia - płot musi mieć wysokość minimum 180 cm. Nie nadają się do życia wyłącznie w mieszkaniu bez dostępu do ogrodu.

Codzienna aktywność powinna obejmować minimum 60 minut ruchu, w tym możliwość swobodnego biegu przynajmniej kilka razy w tygodniu. Doskonale sprawdzają się w sportach takich jak coursing czy wyścigi chartów. Mimo wysokich potrzeb ruchowych, w domu są spokojne i lubią odpoczywać na wygodnych posłaniach.

Sloughi są wrażliwe na zimno i wilgoć - wymagają ciepłego legowiska z dala od przeciągów, a zimą dodatkowej odzieży podczas spacerów. Ich cienka skóra łatwo ulega urazom, dlatego zaleca się miękkie posłania.

Socjalizacja powinna rozpocząć się bardzo wcześnie i być prowadzona systematycznie, aby przeciwdziałać naturalnej nieufności wobec obcych. Ze względu na silny instynkt łowiecki, nie powinny przebywać bez smyczy w nieogrodzonych miejscach i mogą nie tolerować małych zwierząt domowych jak koty czy gryzonie.

Szkolenie wymaga cierpliwości i pozytywnych metod - sloughi nie reagują dobrze na twarde podejście. Najlepiej uczą się przez zabawę i nagradzanie. Nie nadają się dla początkujących właścicieli psów.