Rottweiler

Rottweiler należy do najstarszych ras psów, których historia sięga czasów Cesarstwa Rzymskiego. Przodkowie tej rasy towarzyszyli legionom rzymskim podczas podboju Alp, pilnując stad bydła i chroniąc żołnierzy.

Nazwa rasy pochodzi od niemieckiego miasta Rottweil w Badenii-Wirtembergii, które w średniowieczu było ważnym centrum handlu bydłem. Miejscowi rzeźnicy hodowali te psy do pilnowania stad, ochrony mienia oraz ciągnięcia wózków z mięsem — stąd niemiecka nazwa Rottweiler Metzgerhund (pies rzeźników z Rottweil).

Rewolucja przemysłowa i rozwój kolei niemal doprowadziły rasę do wymarcia — w 1882 roku na wystawie w Heilbronn zaprezentowano tylko jednego przedstawiciela rasy. Odrodzenie nastąpiło przed I wojną światową, gdy wzrosło zapotrzebowanie na psy policyjne i służbowe.

W 1901 roku powstał pierwszy standard rasy. W 1921 roku utworzono Allgemeiner Deutscher Rottweiler-Klub (ADRK), który do dziś jest uznawany za macierzysty klub rasy. FCI oficjalnie uznaje Niemcy za kraj pochodzenia rottweilera.

Rottweiler to pies średnio-duży do dużego, o masywnej, zwartej budowie ciała świadczącej o wielkiej sile, zwinności i wytrzymałości. Proporcje ciała są harmonijne — długość tułowia nie powinna przekraczać wysokości w kłębie o więcej niż 15%.

Głowa: Szeroka między uszami, z wyraźnym stopem. Kufa proporcjonalna do czaszki, nos szeroki, zawsze czarny.

Oczy: Średniej wielkości, migdałowate, ciemnobrązowe.

Uszy: Średniej wielkości, trójkątne, wysoko osadzone, przylegające do głowy.

Sierść: Składa się z okrywy wierzchniej i podszerstka. Okrywa jest średniej długości, twarda, gęsta i przylegająca. Podszerstek nie może prześwitywać przez wierzchnią warstwę.

Umaszczenie: Wyłącznie czarne z wyraźnie odgraniczonymi podpalinami w kolorze od brązowego do mahoniowego — na policzkach, pysku, gardle, klatce piersiowej, kończynach, nad oczami i pod nasadą ogona.

Rottweiler charakteryzuje się spokojnym, pewnym siebie usposobieniem połączonym z naturalną czujnością i instynktem obronnym. Jest to pies o silnej osobowości, lojalny i głęboko przywiązany do swojej rodziny.

Cechy charakteru:

• Odwaga i pewność siebie — nie jest płochliwy ani nadmiernie agresywny
• Czujność — naturalny stróż, uważnie obserwuje otoczenie
• Inteligencja — szybko się uczy, wymaga konsekwentnego szkolenia
• Lojalność — silna więź z opiekunem i rodziną
• Zrównoważenie — przy prawidłowej socjalizacji jest spokojny i opanowany

Rottweiler wymaga doświadczonego opiekuna, który zapewni mu właściwą socjalizację od szczenięcego wieku oraz konsekwentne, ale łagodne szkolenie oparte na pozytywnym wzmocnieniu.

Rottweiler to rasa generalnie zdrowa, ale jak wszystkie duże psy, jest predysponowana do pewnych schorzeń. Odpowiedzialni hodowcy wykonują badania zdrowotne zgodne z programem CHIC (Canine Health Information Center).

Wymagane badania CHIC:

• Dysplazja stawów biodrowych (HD) — badanie RTG OFA lub PennHIP po ukończeniu 24 miesięcy
• Dysplazja stawów łokciowych (ED) — badanie RTG OFA po ukończeniu 24 miesięcy
• Badanie okulistyczne — coroczne badanie ACVO
• Badanie kardiologiczne — ocena pracy serca przez specjalistę

Zalecane badania dodatkowe:

• JLPP (Juvenile Laryngeal Paralysis & Polyneuropathy) — test DNA wykrywający mutację powodującą śmiertelne schorzenie neurologiczne

Przy zakupie szczeniaka należy wymagać od hodowcy wyników badań zdrowotnych obojga rodziców z numerem CHIC.

Pielęgnacja rottweilera jest stosunkowo nieskomplikowana dzięki krótkiej, przylegającej sierści.

Szczotkowanie: 1-2 razy w tygodniu szczotką z naturalnego włosia lub rękawicą do wyczesywania. W okresie linienia (wiosna, jesień) częściej — nawet codziennie.

Kąpiel: Co 6-8 tygodni lub w razie potrzeby. Zbyt częste kąpiele mogą pozbawić sierść naturalnych olejków.

Pazury: Przycinanie co 2-3 tygodnie, jeśli nie ścierają się naturalnie.

Uszy: Cotygodniowa kontrola i czyszczenie w razie potrzeby.

Zęby: Regularne szczotkowanie (2-3 razy w tygodniu) oraz gryzaki dentystyczne.

Rottweiler nie jest rasą dla każdego. Wymaga doświadczonego, konsekwentnego opiekuna i odpowiednich warunków życia.

Wymagania mieszkaniowe:

• Dom z ogrodem (ogrodzonym!) — zdecydowanie preferowany
• Mieszkanie — możliwe tylko przy zapewnieniu intensywnej aktywności (min. 90 min dziennie)

Aktywność fizyczna:

• Minimum 90 minut ruchu dziennie (spacery, bieganie, zabawa)
• Sporty kynologiczne: posłuszeństwo, tropienie, obrona sportowa (IPO/VPG)

Szkolenie:

• Wczesna socjalizacja (od 8. tygodnia życia) — absolutnie kluczowa
• Szkolenie posłuszeństwa — obowiązkowe dla tej rasy
• Konsekwencja i pozytywne wzmocnienie — najskuteczniejsze metody

Nie polecany dla:

• Początkujących właścicieli psów
• Osób starszych lub o ograniczonej sprawności fizycznej
• Rodzin z bardzo małymi dziećmi (bez nadzoru)
• Osób nieobecnych w domu przez większość dnia