Pudelpointer

Pudelpointer to stosunkowo młoda rasa psów myśliwskich, która powstała w Niemczech pod koniec XIX wieku. Jej twórcą był baron von Zedlitz, który w 1881 roku rozpoczął ambitny program hodowlany. Celem było stworzenie idealnego psa do polowań, łączącego wyjątkowe cechy dwóch różnych ras: inteligencję i wodoodporność pudla z doskonałym węchem i instynktem wystawczym angielskiego pointera.

Pierwsze krzyżówki okazały się bardzo obiecujące. Potomstwo dziedziczyło pożądane cechy obu rodziców: szorstką, wodoodporną sierść po pudelku oraz pasję do polowań i doskonałe zdolności tropicielskie po pointerze. Baron von Zedlitz przez wiele lat prowadził staranne selekcje, dobierając do hodowli tylko najlepsze osobniki pod względem zdolności myśliwskich i budowy ciała.

Oficjalne uznanie rasy przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) nastąpiło w 1959 roku. Pudelpointer otrzymał numer standardu 216 i został zaklasyfikowany do grupy 7 - psów myśliwskich. W Niemczech rasa zyskała dużą popularność wśród myśliwych, ceniących jej wszechstronność. Psy te sprawdzają się zarówno w pracy na lądzie, jak i w wodzie, potrafiąc aportować z zimnych jezior czy bagien.

Do Ameryki Północnej pudelpointer trafił w latach 50. XX wieku za sprawą entuzjastów polowań na ptactwo. Dziś rasa jest ceniona na całym świecie jako wyjątkowo użyteczny towarzysz myśliwski, choć poza kręgami łowieckimi pozostaje stosunkowo mało znana.

Pudelpointer to pies średniej wielkości o atletycznej, harmonijnej budowie ciała. Sylwetka jest kwadratowa, mocna, ale nie ciężka - wszystko w tej rasie podporządkowane jest funkcjonalności i wydajności w terenie. Głowa ma szlachetny kształt z wyraźnie zaznaczonym stopem i długim, prostym pyskiem zakończonym ciemnym nosem.

Najbardziej charakterystyczną cechą rasy jest szorstka, twarda sierść o średniej długości, przylegająca do ciała. Okrywa włosowa ma gęsty, wełnisty podszerstek zapewniający doskonałą izolację termiczną. Na pysku pudelpointer posiada wyraźną brodę i brwi, co nadaje mu charakterystyczny, nieco surowy wyraz. Długość włosa na kłębie wynosi około 4-6 centymetrów.

Umaszczenie występuje w trzech wariantach: brązowym (nazywanym też wątrobowym), czarnym oraz w odcieniu określanym jako liść martwy - jasnobrązowym, przypominającym kolor jesiennych liści. Dopuszczalne są drobne białe znaczenia na klatce piersiowej lub łapach.

Oczy są średniej wielkości, okrągłe, o ciepłym, bursztynowym lub ciemnobrązowym zabarwieniu. Uszy osadzone wysoko, przylegające do głowy, średniej długości. Ogon tradycyjnie kupowany do około jednej trzeciej długości, choć w krajach gdzie kupowanie jest zakazane pozostawiany naturalny.

Pudelpointer to pies o wyjątkowo zrównoważonym temperamencie, łączący spokój w domu z nieograniczoną energią w terenie. Charakteryzuje go wysoka inteligencja odziedziczona po pudelku oraz silny instynkt łowiecki przekazany przez pointera. Ta kombinacja sprawia, że jest nie tylko doskonałym pracownikiem, ale również wdzięcznym partnerem do szkolenia.

W relacjach z rodziną pudelpointer wykazuje głębokie przywiązanie i lojalność. Jest czuły i wrażliwy na nastroje domowników, chętnie uczestniczy we wszystkich aktywnościach rodzinnych. Z dziećmi potrafi być cierpliwy i opiekuńczy, choć ze względu na swoją energię lepiej sprawdza się w towarzystwie starszych dzieci, które mogą nadążyć za jego aktywnością.

Wobec obcych zachowuje rezerwę, ale nie jest ani agresywny, ani nadmiernie nieufny. Jako pies pracujący potrzebuje jasnego przywództwa i konsekwentnego szkolenia. Bardzo źle znosi nudę i brak zajęcia - bez odpowiedniej stymulacji umysłowej i fizycznej może rozwijać niepożądane zachowania.

W pracy w terenie pudelpointer demonstruje niezwykłą pasję i wytrwałość. Potrafi pracować przez wiele godzin w różnych warunkach terenowych i pogodowych. Szczególnie upodobał sobie pracę w wodzie, co jest dziedzictwem po przodkach-pudelkach, które były pierwotnie psami do aportowania z wody.

Pudelpointer należy do ras o stosunkowo dobrej kondycji zdrowotnej, co jest efektem wieloletnich starań hodowców o utrzymanie genetycznej różnorodności i eliminację chorób dziedzicznych. Średnia długość życia wynosi 12-14 lat, co jest dobrym wynikiem dla psa tej wielkości.

Najczęściej występującym problemem zdrowotnym w rasie jest dysplazja stawu biodrowego (HD). Jest to schorzenie o podłożu genetycznym, które może prowadzić do bólu, utykania i z czasem do zmian artretycznych. Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają badania rentgenowskie stawów biodrowych przed włączeniem psów do rozrodu. Zaleca się również badanie stawów łokciowych (ED).

Innym problemem spotykanym w rasie jest padaczka idiopatyczna, czyli napady drgawkowe bez ustalonej przyczyny. Objawy zazwyczaj pojawiają się u młodych dorosłych psów między pierwszym a czwartym rokiem życia. Schorzenie można kontrolować farmakologicznie, choć wymaga stałej opieki weterynaryjnej.

Ze względu na zwisające uszy pudelpointer jest podatny na infekcje uszu, szczególnie po pływaniu lub pracy w mokrym terenie. Regularne czyszczenie i kontrola uszu powinny być stałym elementem pielęgnacji. U niektórych osobników mogą występować również alergie skórne wymagające odpowiedniej diety lub leczenia.

Pielęgnacja pudelpointer jest stosunkowo nieskomplikowana, choć wymaga regularności. Szorstka, twarda sierść ma właściwości samoczyszczące - błoto i brud po wyschnięciu łatwo się z niej osypują. Mimo to zaleca się szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu, aby usunąć martwy włos i utrzymać sierść w dobrej kondycji.

Kąpiele powinny być przeprowadzane tylko w razie potrzeby, nie częściej niż raz na kilka miesięcy. Zbyt częste mycie może uszkodzić naturalną strukturę sierści i pozbawić ją właściwości wodoodpornych. Po pływaniu w naturalnych zbiornikach wodnych wystarczy przepłukanie czystą wodą, aby usunąć ewentualne zanieczyszczenia.

Szczególną uwagę należy poświęcić uszom, które ze względu na swoją budowę są podatne na infekcje. Po każdym kontakcie z wodą uszy powinny być dokładnie osuszone. Regularne czyszczenie specjalnym płynem do uszu zapobiega gromadzeniu się woskowiny i rozwojowi bakterii.

Pazury wymagają przycinania mniej więcej raz w miesiącu, chyba że pies naturalnie je ściera podczas aktywności na twardym podłożu. Uzębienie powinno być regularnie kontrolowane i czyszczone - najlepiej szczotką do zębów dla psów kilka razy w tygodniu. Broda i wąsy mogą wymagać okazjonalnego przycinania dla utrzymania schludnego wyglądu.

Pudelpointer to pies o bardzo wysokich wymaganiach ruchowych, który absolutnie nie nadaje się do życia w mieszkaniu. Idealnym środowiskiem jest dom z dużym, ogrodzonym ogrodem na wsi lub na przedmieściach, gdzie pies ma swobodny dostęp do przestrzeni. Najlepiej czuje się w aktywnej rodzinie, która może zapewnić mu minimum 90 minut intensywnego ruchu dziennie.

Sama wybiegi na ogrodzie nie wystarczą - pudelpointer potrzebuje urozmaiconych aktywności angażujących zarówno ciało, jak i umysł. Idealnie sprawdzają się długie wycieczki piesze, bieganie, pływanie oraz wszelkie formy pracy węchowej. Psy tej rasy doskonale radzą sobie w sportach kynologicznych takich jak dummy work, mantrailing czy obedience.

Ze względu na silny instynkt łowiecki pudelpointer wymaga szczególnej uwagi podczas spacerów w miejscach gdzie może natknąć się na dzikie zwierzęta. Solidne szkolenie posłuszeństwa i niezawodne przywołanie są absolutnie konieczne. Nie jest to pies dla osób bez doświadczenia w prowadzeniu psów myśliwskich.

Najlepszym właścicielem dla pudelpointer jest aktywny myśliwy lub osoba uprawiająca sporty outdoorowe, która może zaoferować psu regularne wyzwania i możliwość realizacji naturalnych instynktów. Pies ten źle znosi samotność i brak zajęcia - pozostawiony sam sobie może stać się destrukcyjny lub nerwowy. Idealnie sprawdza się jako kompan dla innych psów, z którymi może dzielić codzienną aktywność.