Owczarek belgijski malinois

Owczarek belgijski malinois pochodzi z okolic miasta Malines (Mechelen) w Belgii. Jest jedną z czterech odmian owczarków belgijskich, wyróżnionych według typu szaty - Malinois charakteryzuje się krótką, przylegającą sierścią.

Rasa powstała pod koniec XIX wieku, gdy belgijscy hodowcy rozpoczęli systematyczną selekcję rodzimych psów pasterskich. W 1891 roku weterynarz Adolphe Reul opisał typ malinois jako odrębną odmianę. Standard FCI nr 15 obejmuje wszystkie cztery odmiany owczarka belgijskiego, z których malinois zyskał obecnie największą popularność w służbach mundurowych na całym świecie.

Od lat 60. XX wieku malinois systematycznie zastępuje owczarka niemieckiego w wielu służbach ze względu na mniejszą podatność na problemy zdrowotne i wyższą motywację do pracy.

Pies średniej wielkości o harmonijnych proporcjach, dobrze umięśniony i elastyczny, łączący elegancję z siłą bez przesady. Budowa kwadratowa - długość tułowia równa wysokości w kłębie.

• Wzrost: samce 61-66 cm, samice 56-61 cm (ideał: ♂ 62 cm, ♀ 58 cm)
• Waga: samce 27-36 kg, samice 18-27 kg (proporcjonalna do wzrostu)

Głowa sucha, noszona wysoko, o umiarkowanej długości. Charakterystyczny dumny wyraz. Uszy trójkątne, stojące, osadzone wysoko.

Sierść krótka, przylegająca, z gęstym podszerstkiem. Umaszczenie wyłącznie płowe, rude lub szare z czarnym nakropieniem (węglowanie) i obowiązkową czarną maską na pysku. Dopuszczalna niewielka biała łata na piersi i palcach.

Inteligentny, czujny i naturalnie ostrożny. Oddany właścicielowi, może wykazywać początkową rezerwę wobec obcych, ale nigdy nerwowość ani agresję. Dumne noszenie głowy świadczy o ciągłej gotowości do działania.

Rasa wymaga doświadczonego przewodnika - wysoka reaktywność i popęd do pracy bez właściwego ukierunkowania mogą prowadzić do zachowań problemowych. Malinois potrzebuje jasnych zasad i konsekwentnego szkolenia.

Silny instynkt ochronny sprawia, że jest doskonałym psem stróżującym. Wymaga wczesnej socjalizacji, szczególnie z innymi zwierzętami i w różnorodnych sytuacjach.

Rasa stosunkowo zdrowa, z mniejszą częstością problemów ortopedycznych niż u owczarków niemieckich. Główne predyspozycje genetyczne:

• HD (dysplazja stawów biodrowych) - częstość ~7% wg OFA, znacznie niższa niż u wielu dużych ras
• ED (dysplazja stawów łokciowych) - występuje sporadycznie
• Zaćma dziedziczna - choroba o późnym początku, wymaga regularnych badań oczu
• Epilepsja - występuje w niektórych liniach

Wymagane badania CHIC (ABMC): HD (OFA/PennHIP), ED (OFA), badanie oczu (CERF/OFA).

Przy zakupie szczeniaka od hodowcy należy wymagać certyfikatów zdrowotnych obu rodziców.

Pielęgnacja nieskomplikowana dzięki krótkiej sierści. Wymaga:

• Szczotkowanie 1-2 razy w tygodniu (codziennie w okresie linienia)
• Kąpiel według potrzeb (zwykle co kilka miesięcy)
• Regularna kontrola i czyszczenie uszu
• Obcinanie pazurów co 2-4 tygodnie

Malinois linieją sezonowo (wiosna/jesień) - w tym okresie intensywne szczotkowanie pomaga usunąć martwy podszerstek. Rasa jest czysta i nie ma charakterystycznego "psiego" zapachu.

Aktywność: Minimum 2 godziny intensywnego ruchu dziennie. Rasa wymaga zarówno wysiłku fizycznego, jak i umysłowego. Doskonale sprawdza się w sportach: IPO/Schutzhund, mondio ring, agility, obedience, nosework, pasterstwo.

NIE dla:

• Początkujących właścicieli
• Osób pracujących pełny etat bez możliwości zapewnienia opieki
• Mieszkań bez dostępu do przestrzeni do biegania
• Rodzin z małymi dziećmi bez doświadczenia z psami roboczymi

Idealny dla: aktywnych osób/rodzin z doświadczeniem kynologicznym, osób uprawiających sporty z psem, przewodników psów służbowych, gospodarstw ze zwierzętami wymagającymi pilnowania.