Mops

Mops należy do jednych z najstarszych ras psów, której korzenie sięgają starożytnych Chin sprzed ponad 2000 lat. Był hodowany jako pies towarzyski dla chińskiej arystokracji i mnichów buddyjskich. W XVI wieku holenderscy kupcy przywieźli mopsy do Europy, gdzie szybko zdobyły serca europejskiej szlachty.

Szczególne miejsce w historii mops zajął w Holandii, gdzie uratował życie księciu Wilhelmowi Orańskiemu, ostrzegając go przed zbliżającymi się napastnikami. Od tego momentu stał się oficjalnym psem Domu Orańskiego. W XVIII wieku mopsy dotarły do Anglii wraz z Wilhelmem III i stały się niezwykle popularne na dworze królewskim.

Napoleon Bonaparte również posiadał mopsa o imieniu Fortune, który należał do jego żony Józefiny. Królowa Wiktoria była wielką miłośniczką tej rasy i przyczyniła się do założenia Kennel Clubu w Anglii. W 1885 roku American Kennel Club oficjalnie uznał rasę mops. Przez wieki mopsy towarzyszyły władcom, artystom i pisarzom, stając się symbolem elegancji i lojalności.

Mops to niewielki, zwięzły pies o charakterystycznej sylwetce określanej łacińskim wyrażeniem multum in parvo (wiele w małym). Posiada kwadratową, proporcjonalną budowę ciała z dobrze rozwiniętą muskulaturą. Głowa jest duża, okrągła, bez wcięcia czaszki, pokryta symetrycznymi zmarszczkami. Pysk jest krótki, kwadratowy i tępy, ale nie zadartym.

Oczy mopsa są bardzo duże, ciemne, błyszczące i okrągłe, wyrażające łagodność i inteligencję. Uszy są cienkie, małe i miękkie jak aksamit, mogą być różane (małe, złożone do tyłu) lub guzikowe (płat ucha załamany do przodu). Preferowane są uszy guzikowe. Ogon jest wysoko osadzony, mocno skręcony i przylegający do biodra, pożądany jest podwójny skręt.

Sierść jest gładka, miękka, krótka i błyszcząca, nigdy twarda ani wełnista. Umaszczenie dopuszcza cztery kolory: czarny, płowy, morelowy i srebrny. Każdy kolor musi być wyraźnie określony, aby stanowić kontrast ze smugą (czarną linią ciągnącą się od potylicy do ogona) i maską. Maska, uszy, znamiona na policzkach i kciuk lub romb na czole powinny być możliwie jak najczarniejsze.

Mops to pies o wyjątkowo zrównoważonym i przyjaznym temperamencie. Wyróżnia się wielkim urokiem osobistym, godnością i inteligencją. Jest wesoły, żywiołowy i pełen życia, jednocześnie zachowując spokój i opanowanie. Te małe psy są niezwykle towarzyskie i uwielbiają przebywać w centrum uwagi.

Mopsy są znane ze swojego przywiązania do właścicieli i potrzebują bliskiego kontaktu z ludźmi. Cierpią gdy są pozostawione same na dłuższy czas. Doskonale sprawdzają się jako psy rodzinne, ponieważ są łagodne i cierpliwe z dziećmi. Dobrze dogadują się również z innymi zwierzętami domowymi, w tym z kotami i innymi psami.

Pomimo niewielkich rozmiarów, mopsy mają silną osobowość i potrafią być uparte. Są inteligentne i chętne do nauki, choć czasem wymagają cierpliwości podczas szkolenia. Uwielbiają zabawę, ale równie chętnie spędzają czas leżąc na kanapie obok właściciela. Mopsy nie są nadmiernie szczekliwe, ale potrafią być czujne i informować o obcych.

Mopsy, ze względu na budowę brachycefaliczną (krótką czaszkę), są predysponowane do szeregu problemów zdrowotnych. Najpoważniejszym jest Zespół Obturacyjny Dróg Oddechowych Brachycefalów (BOAS), który powoduje trudności w oddychaniu, szczególnie podczas upałów lub wysiłku fizycznego. Właściciele muszą unikać przegrzewania psa i intensywnych ćwiczeń.

Encefalopatia Mopsów (PDE) to ciężka, dziedziczna choroba zapalna mózgu, która dotyka głównie młode mopsy i niestety jest nieuleczalna. Dlatego tak ważne są testy genetyczne przed hodowlą. Problemy oczne są częste ze względu na wypukłe oczy - owrzodzenie rogówki, zespół suchego oka i wypadanie gałki ocznej wymagają stałej uwagi.

Mopsy są także podatne na zwichnięcie rzepki (patellar luxation), problemy z kręgosłupem oraz choroby skóry w fałdach, które wymagają regularnego czyszczenia. Otyłość stanowi poważne zagrożenie, ponieważ mopsy mają tendencję do przejadania się, co pogarsza problemy oddechowe i obciąża stawy. Regularne kontrole weterynaryjne i odpowiedzialna hodowla z testami zdrowotnymi są kluczowe dla zdrowia rasy.

Pielęgnacja mopsa jest stosunkowo prosta, ale wymaga regularności. Krótka sierść nie wymaga profesjonalnego strzyżenia, jednak mopsy linieją zaskakująco intensywnie przez cały rok. Zaleca się szczotkowanie przynajmniej 2-3 razy w tygodniu za pomocą gumowej rękawicy lub szczotki z krótkimi włoskami, aby usunąć martwy włos.

Szczególnej uwagi wymagają fałdy skórne na pysku, które muszą być regularnie czyszczone i dokładnie osuszane, aby zapobiec infekcjom i podrażnieniom. Używa się do tego wilgotnej chusteczki lub specjalnego preparatu do fałd. Oczy należy codziennie przecierać, usuwając wydzielinę. Uszy czyścimy raz w tygodniu, sprawdzając czy nie ma zaczerwienienia lub nieprzyjemnego zapachu.

Kąpiele przeprowadza się co 4-6 tygodni lub w razie potrzeby, używając łagodnego szamponu dla psów. Po kąpieli należy dokładnie wysuszyć wszystkie fałdy skórne. Pazury obcinamy regularnie, gdy zaczynają stukać o podłogę. Ze względu na wrażliwość na temperaturę, w lecie należy chronić mopsa przed przegrzaniem, a zimą przed wychłodzeniem podczas krótkich spacerów.

Mops idealnie nadaje się do życia w mieszkaniu - nie wymaga dużej przestrzeni ani intensywnej aktywności fizycznej. Codzienne potrzeby ruchowe zaspokoi 30-40 minut umiarkowanego spaceru, podzielonego na dwie krótsze wycieczki. Ze względu na problemy oddechowe, należy unikać forsownych ćwiczeń i upałów.

Ta rasa wymaga stałego towarzystwa człowieka i źle znosi samotność. Mops nie powinien być pozostawiany sam na dłużej niż 4-6 godzin dziennie. Jest doskonałym wyborem dla rodzin z dziećmi, seniorów i osób pracujących z domu. Sprawdzi się również jako towarzysz dla początkujących właścicieli psów, ze względu na łagodne usposobienie.

Właściciel mopsa musi być świadomy kosztów weterynaryjnych związanych z rasą brachycefaliczną. Konieczne są regularne wizyty kontrolne, szczególnie badanie oczu i układu oddechowego. Dieta musi być ściśle kontrolowana, aby zapobiec otyłości. W domu warto zapewnić klimatyzację lub chłodne miejsce na upalne dni. Przy zakupie szczeniaka należy wybierać odpowiedzialnych hodowców przeprowadzających testy zdrowotne.