Löwchen

Löwchen, czyli Mały Pies Lew, to jedna z najstarszych europejskich ras towarzyszących, której korzenie sięgają XV wieku. Nazwa rasy pochodzi z języka niemieckiego i dosłownie oznacza "małego lwa", choć Francja jest oficjalnie uznawana za kraj pochodzenia tej rasy przez FCI (standard nr 233).

Najstarsze dowody istnienia tej rasy pochodzą z malarstwa i drzeworytów epoki renesansu. Obraz Jana van Eycka "Narodziny Jana Chrzciciela" z 1422 roku przedstawia psa bardzo podobnego do współczesnego Löwchena. Również słynny niemiecki artysta Albrecht Dürer uwiecznił tę rasę w swoich drzeworytach z XVI wieku, gdzie psy te wyglądają niemal identycznie jak dzisiejsze osobniki, włącznie z charakterystyczną lwią fryzurą.

W okresie renesansu, gdy symbolika odgrywała wielką rolę, małe psy-lwy symbolizowały odwagę. Według legendy rycerze polegli w bitwie byli chowani z posągiem lwa u stóp, natomiast ci, którzy zmarli śmiercią naturalną, otrzymywali posąg psa-lwa. Rasa była niezwykle popularna wśród europejskiej arystokracji, szczególnie we Francji, Niemczech, Holandii i Hiszpanii.

Damy dworu często strzyżyły Löwcheny tak, aby przypominały małe lwy. Istnieje też legenda, że lwia fryzura powstała po to, by dworskie damy mogły kłaść psy do łóżek i ogrzewać zimne stopy na ciepłej, ogolonej skórze zwierząt.

Löwchen należy do rodziny Bichonów i jest blisko spokrewniony z Maltańczykiem, Bichon Frisé, Bologneserem, Havanczykiem i Coton de Tuléar. Po II wojnie światowej rasa niemal wyginęła - w 1973 roku istniało zaledwie 65 zarejestrowanych osobników na świecie, co czyniło ją jedną z najrzadszych ras psów. Dzięki wysiłkom belgijskiej hodowczyni Madame Bennert, która hodowała Löwcheny od 1897 roku, oraz niemieckich hodowców udało się uratować rasę od całkowitego wyginięcia.

Löwchen to mały, proporcjonalny pies o kwadratowej budowie ciała - długość tułowia od barku do pośladka równa się wysokości w kłębie. Wzrost wynosi 26-32 cm w kłębie z tolerancją ±1 cm według standardu FCI, a waga oscyluje wokół 4-8 kg.

Głowa jest stosunkowo krótka i szeroka, z kufą stanowiącą około 2/3 długości czaszki. Oczy są duże, okrągłe, bardzo ciemne i szeroko osadzone, nadające psu inteligentny i czujny wyraz. Uszy osadzone nisko, umiarkowanie długie, bogato owłosione.

Sierść jest jedwabista, długa, falowana i gęsta, bez podszerstka. Co ważne dla alergików - Löwchen prawie nie linieje. Według standardu FCI dozwolone są wszystkie kolory i ich kombinacje, w tym czarny, biały, kremowy, szary, brązowy, rudy, płowy oraz różne wzory łaciate.

Charakterystycznym elementem wyglądu jest obowiązkowa dla wystaw lwia fryzura ("lion clip") - tylna część ciała jest strzyżona krótko, pozostawiając grzywę na przedniej części, pompony na łapach i pędzel na końcu ogona. Nieostrzyżone partie pozostają całkowicie naturalne. Ogon jest noszony łukowato nad grzbietem, nie dotykając go.

Löwchen to pies o radosnym, żywym usposobieniu, pełen wigoru i energii, ale jednocześnie wyjątkowo łagodny i czuły. Jak przystało na prawdziwego "małego lwa", jest odważny i pewny siebie, mimo niewielkich rozmiarów. Rasa słynie z inteligencji i doskonałej zdolności do nauki - szybko przyswaja nowe komendy i chętnie współpracuje z właścicielem.

Jest to pies niezwykle towarzyski, który doskonale czuje się w centrum uwagi rodziny. Silnie przywiązuje się do swoich opiekunów i najlepiej funkcjonuje, gdy może towarzyszyć im w codziennych czynnościach. Hodowcy często mówią: "Cokolwiek robisz, on będzie robić razem z tobą". Nie toleruje długotrwałej samotności i może cierpieć na lęk separacyjny.

Löwchen jest naturalnym strażnikiem - alertuje głośnym szczekaniem o obecności obcych, co może być wadą w blokach z cienki ścianami. Po przedstawieniu gości jednak szybko się uspokaja i staje się przyjacielski. Jest to cecha, którą należy mieć na uwadze, planując adopcję tej rasy.

Rasa świetnie dogaduje się z dziećmi - jest zaskakująco wytrzymała jak na swojej wielkości i niezwykle delikatna. Dobrze żyje również z innymi psami i kotami, szczególnie gdy zostanie odpowiednio zsocjalizowana od szczenięcego wieku. Idealna dla rodzin, osób starszych i początkujących właścicieli psów.

Löwchen to rasa ogólnie zdrowa i długowieczna, ze średnią długością życia 13-15 lat, choć niektóre osobniki dożywają nawet 18 lat przy odpowiedniej opiece. Choroby genetyczne występują sporadycznie, ale hodowcy powinni przeprowadzać podstawowe badania zdrowotne.

Najczęstszym problemem zdrowotnym jest zwichnięcie rzepki (luksacja rzepki) - schorzenie typowe dla małych ras. W większości przypadków jest bezobjawowe i nie wymaga interwencji, ale poważniejsze przypadki mogą wymagać odpoczynku, fizjoterapii lub operacji.

Inne schorzenia, na które rasa może być predysponowana to: dysplazja stawu biodrowego, zaćma, postępujący zanik siatkówki (PRA) oraz sporadycznie przetrwały przewód tętniczy (PDA). Zalecane badania zdrowotne obejmują: badanie okulistyczne (CERF/OFA Eyes), badanie rzepek (OFA Patella), prześwietlenie bioder oraz badanie kardiologiczne.

Ze względu na niski poziom aktywności, Löwchen ma tendencję do tycia, dlatego ważna jest kontrola wagi i odpowiednia dieta. Regularna pielęgnacja uzębienia jest kluczowa, ponieważ małe rasy są podatne na problemy stomatologiczne.

Pielęgnacja Löwchena wymaga regularności, ale nie jest szczególnie trudna. Sierść jedwabista, długa i falowana bez podszerstka powinna być szczotkowana 1-2 razy w tygodniu, aby zapobiec kołtunieniu się włosów. Dzięki brakowi podszerstka i minimalnemu linieniu, rasa jest często polecana osobom z alergiami.

Tradycyjna lwia fryzura ("lion clip"), obowiązkowa na wystawach, wymaga regularnych wizyt u profesjonalnego groomera. Tylna część ciała, tylne nogi i część ogona są strzyżone krótko, pozostawiając grzywę, pompony na łapach przednich i tylnych oraz pędzel na końcu ogona. Dla właścicieli niewystawiających psów wygodniejszą opcją jest równomierna fryzura szczenięca ("puppy cut").

Kąpiele zalecane są raz w miesiącu lub częściej w zależności od aktywności psa. Szczególną uwagę należy zwracać na uszy - są obwisłe i pokryte sierścią, co sprzyja gromadzeniu się wilgoci i rozwojowi infekcji. Regularne czyszczenie uszu jest niezbędne.

Paznokcie powinny być przycinane regularnie, a zęby czyszczone kilka razy w tygodniu, ponieważ małe rasy są podatne na problemy stomatologiczne. Oczy należy regularnie przecierać, aby usunąć ewentualne zabrudzenia i zapobiec przebarwieniom sierści wokół nich.

Löwchen doskonale adaptuje się do życia w mieszkaniu - jest to jedna z ras najczęściej polecanych mieszkańcom bloków. Nie potrzebuje dużej przestrzeni ani intensywnego wysiłku fizycznego. Wystarczą mu umiarkowane spacery dwa razy dziennie po około 15-20 minut oraz czas na zabawę w domu.

Mimo że jest psem spokojnym, Löwchen ma tendencję do szczekania na dźwięki i obcych, co może stanowić problem dla sąsiadów. Warto od szczenięcego wieku pracować nad kontrolą szczekania i zapewnić psu odpowiednią socjalizację.

Rasa absolutnie nie nadaje się do życia na zewnątrz - wymaga bliskiego kontaktu z rodziną i źle znosi samotność. Idealny właściciel to osoba lub rodzina spędzająca dużo czasu w domu lub mogąca zabierać psa ze sobą. Praca zdalna lub emerytura to idealne warunki dla tej rasy.

Löwchen świetnie sprawdza się jako pierwszy pies - jest inteligentny, chętny do nauki i wybacza błędy początkującym właścicielom. Dobrze reaguje na pozytywne wzmocnienia w tresurze. Jest odpowiedni dla rodzin z dziećmi, osób starszych oraz domów z innymi zwierzętami.

Koszty utrzymania obejmują: regularne wizyty u groomera (szczególnie przy lwiej fryzurze), wysokiej jakości karmę dla małych ras oraz podstawową opiekę weterynaryjną. Ze względu na rzadkość rasy, szczenięta mogą być drogie i trudne do znalezienia.