Jack russell terrier

Jack Russell Terrier zawdzięcza swoją nazwę wielebnemu Johnowi Russellowi, angielskiemu duchownemu i zapaleniu myśliwemu żyjącemu w XIX wieku w Devonshire. Parson Russell, jak był nazywany, poświęcił znaczną część swojego życia hodowli idealnego teriera do polowań na lisy. Jego celem było wyhodowanie psa na tyle małego, by mógł wchodzić do nor lisich, a jednocześnie wystarczająco wytrzymałego i odważnego, by stawić czoła drapieżnikowi pod ziemią.

Pierwszą sukę, która zapoczątkowała linię hodowlaną, Russell nabył podczas studiów w Oksfordzie w 1819 roku. Była to biała suka o szorstkim włosie imieniem Trump, która stała się protoplastką rasy. Przez kolejne dziesięciolecia Russell doskonalił typ, krzyżując swoje psy z różnymi terierami roboczymi, zawsze stawiając na pierwszym miejscu zdolności łowieckie.

Po śmierci Russella w 1883 roku hodowla była kontynuowana przez innych entuzjastów. Rasa rozprzestrzeniła się po całej Anglii, a następnie trafiła do Australii, gdzie zyskała ogromną popularność. To właśnie Australia została uznana przez FCI za kraj rozwoju rasy i tam opracowano pierwszy oficjalny standard. W 2000 roku Jack Russell Terrier został oficjalnie uznany przez FCI pod numerem 345, jako odrębna rasa od wyższego kuzyna - Parson Russell Terriera.

Jack Russell Terrier to niewielki, proporcjonalnie zbudowany terier o wyraźnie roboczym charakterze. Według standardu FCI idealny wzrost w kłębie wynosi od 25 do 30 centymetrów, przy wadze proporcjonalnej do wysokości - około 1 kilograma na każde 5 centymetrów wzrostu. Sylwetka jest nieco wydłużona - długość ciała przewyższa wysokość w kłębie.

Głowa jest proporcjonalna do ciała, z płaską czaszką średniej szerokości, zwężającą się ku oczom. Kufa jest wyraźnie zarysowana, mocna, z czarnym nosem i ciemnymi, migdałowatymi oczami wyrażającymi czujność i inteligencję. Uszy w kształcie litery V opadają do przodu, przylegając do głowy.

Szyja jest muskularna, klatka piersiowa głęboka, ale niezbyt szeroka - obwód za łopatkami powinien wynosić 40-43 cm, co pozwala psu na wchodzenie do nor. Kończyny są proste i mocne. Ogon może być naturalny lub kupiony, noszony wysoko podczas ruchu.

Szata występuje w trzech typach: gładka, szorstka lub łamana (pośrednia). Wszystkie warianty są odporne na warunki atmosferyczne. Umaszczenie to dominująca biel z czarnymi lub płowymi znaczeniami, przy czym płowy może występować w odcieniach od jasnego beżu po intensywny kasztanowy.

Jack Russell Terrier to pies o niezwykle silnej osobowości, nieporównywalnej energii i determinacji godnej znacznie większych ras. Jest odważny do granic zuchwałości, inteligentny i niezależny w myśleniu. Te cechy, które czyniły go doskonałym myśliwym, wymagają odpowiedniego ukierunkowania w warunkach domowych.

Rasa charakteryzuje się wyjątkową czujnością i szybkością reakcji. Jack Russell jest zawsze gotowy do działania, zawsze zainteresowany tym, co dzieje się wokół niego. Ma silny instynkt łowiecki, co oznacza, że małe zwierzęta mogą być przez niego postrzegane jako potencjalna zdobycz. Z tego powodu współżycie z kotami czy gryzoniami wymaga szczególnej ostrożności i wczesnej socjalizacji.

Wobec właściciela Jack Russell jest niezwykle lojalny i przywiązany. Lubi być w centrum uwagi i aktywnie uczestniczyć w życiu rodziny. Jest towarzyski z ludźmi, choć może być nieufny wobec obcych. Z dziećmi radzi sobie dobrze, pod warunkiem że nauczą się one szacunku dla psa - Jack Russell nie toleruje szorstskiego traktowania.

Ten terier wymaga konsekwentnego, stanowczego ale sprawiedliwego prowadzenia. Jest bardzo inteligentny i szybko się uczy, ale równie szybko się nudzi monotonnymi ćwiczeniami. Szkolenie powinno być urozmaicone i oparte na pozytywnym wzmocnieniu.

Jack Russell Terrier należy do ras o stosunkowo dobrej kondycji zdrowotnej i długowieczności. Przeciętnie psy te żyją od 12 do 16 lat, a wiele osobników przekracza nawet tę granicę. Niemniej jednak rasa jest predysponowana do kilku schorzeń dziedzicznych.

Najpoważniejszym problemem okulistycznym jest pierwotne zwichnięcie soczewki (PLL - Primary Lens Luxation). To schorzenie genetyczne powoduje osłabienie więzadeł utrzymujących soczewkę oka, prowadząc do jej przemieszczenia. Nieleczone może skutkować jaskrą i ślepotą. Dostępny jest test DNA pozwalający wykryć nosicielstwo.

Ataksja rdzeniowo-móżdżkowa (SCA) to kolejne schorzenie neurologiczne występujące w rasie. Objawia się zaburzeniami koordynacji ruchowej, drżeniem mięśni i może prowadzić do poważnych problemów ze chodzeniem. Pierwsze symptomy pojawiają się zwykle w młodym wieku. Test genetyczny KCNJ10 pozwala na identyfikację nosicieli.

Głuchota wrodzona może występować, szczególnie u osobników z dużą ilością bieli w umaszczeniu. Badanie BAER pozwala wykryć problem już u szczeniąt. Problemy z rzepkami (zwichnięcie rzepki) także występują w rasie i powinny być badane przed dopuszczeniem do rozrodu.

Odpowiedzialny hodowca wykonuje testy BAER, CERF, badanie rzepek oraz testy DNA na PLL i SCA przed każdym kryciem.

Pielęgnacja Jack Russell Terriera jest stosunkowo nieskomplikowana, choć różni się w zależności od typu szaty. Psy o sierści gładkiej wymagają jedynie regularnego szczotkowania raz w tygodniu, by usunąć martwy włos i utrzymać sierść w dobrej kondycji. Linieje umiarkowanie przez cały rok, z nasileniem wiosną i jesienią.

Osobniki o szacie szorstkiej lub łamanej potrzebują trymowania ręcznego dwa do trzech razy w roku. Trymowanie polega na wyrywaniu martwego włosu, co pozwala utrzymać prawidłową strukturę i twardość sierści. Nie zaleca się strzyżenia maszynką, gdyż zmienia to teksturę włosa i może wpłynąć negatywnie na jego właściwości ochronne.

Kąpiele należy stosować tylko w razie potrzeby - sierść Jack Russella ma naturalne właściwości samoczyszczące. Zbyt częste mycie może pozbawić włos naturalnych olejków ochronnych. Regularne czyszczenie uszu jest istotne, szczególnie u psów z opadającymi uszami, gdzie może gromadzić się wilgoć i brud.

Pazury należy przycinać regularnie, zazwyczaj co dwa do trzech tygodni, jeśli pies nie ściera ich naturalnie podczas aktywności na twardych powierzchniach. Nie wolno zapominać o higienie jamy ustnej - regularne szczotkowanie zębów zapobiega odkładaniu się kamienia nazębnego i chorobom dziąseł.

Jack Russell Terrier to pies o ekstremalnie wysokich wymaganiach dotyczących aktywności fizycznej i umysłowej. Nie jest to rasa dla osób prowadzących siedzący tryb życia ani dla mieszkańców małych mieszkań bez dostępu do ogrodu. Minimalna codzienna dawka ruchu to 90 minut intensywnej aktywności.

Sam spacer na smyczy nie wystarczy temu terierowi. Potrzebuje możliwości swobodnego biegania, gonienia piłki, pływania czy uprawiania psich sportów. Doskonale sprawdza się w agility, flyball, coursingu czy nosework. Bez odpowiedniego ujścia energii staje się destrukcyjny, nadpobudliwy i może rozwijać zachowania obsesyjno-kompulsywne.

Równie ważna jest stymulacja umysłowa. Jack Russell potrzebuje zadań do wykonania, zagadek do rozwiązania, zabawek interaktywnych. Nuda jest jego największym wrogiem. Pozostawiony sam sobie przez długie godziny bez zajęcia, znajdzie własną rozrywkę - zazwyczaj kosztem wyposażenia domu lub ogrodu.

Ogród musi być odpowiednio zabezpieczony. Jack Russell to urodzony kopacz i potrafi pokonać ogrodzenie zarówno pod spodem, jak i ponad nim. Płot powinien być wkopany w ziemię na głębokość minimum 30 cm i mieć wysokość co najmniej 1,5 metra.

Ta rasa nie jest polecana dla właścicieli początkujących. Wymaga doświadczenia, konsekwencji i zrozumienia terierowego temperamentu. Idealny opiekun to aktywna osoba lub rodzina z dostępem do przestrzeni, gotowa poświęcić czas na codzienne treningi i zabawy.