Griffon belge

Griffon Belge, znany również jako gryfonik belgijski, wywodzi się z Belgii i należy do grupy małych psów belgijskich. Historia tej rasy sięga kilku stuleci wstecz, gdy w okolicach Brukseli hodowano małe szorstkowłose pieski zwane "Smousje", które służyły głównie do tępienia gryzoni w stajniach i mieszkaniach.

W XIX wieku rasa przeszła znaczące przeobrażenia dzięki krzyżówkom z innymi rasami. Wprowadzenie krwi rubinowego King Charles Spaniela oraz mopsa ukształtowało obecny typ rasy i ustaliło charakterystyczne cechy wyglądu. Griffon Belge jest jedną z trzech odmian gryfoników belgijskich – obok Griffon Bruxellois i Petit Brabançon – różniących się głównie umaszczeniem i rodzajem okrywy włosowej.

Rasa zyskała popularność wśród belgijskiej arystokracji w drugiej połowie XIX wieku, a królowa Maria Henrietta Belgijska była jej wielką entuzjastką, co przyczyniło się do rozpowszechnienia hodowli. FCI oficjalnie uznało rasę w 1954 roku, a aktualny standard został opublikowany w 2003 roku. Griffon Belge charakteryzuje się szorstką, czarną lub czarną podpalaną sierścią, co odróżnia go od rudego Griffon Bruxellois i gładkowłosego Petit Brabançon.

Griffon Belge to mały pies o kwadratowej, zwartej budowie ciała. Długość tułowia od punktu barku do guza kulszowego powinna być możliwie równa wysokości w kłębie, co nadaje sylwetce proporcjonalny, zrównoważony wygląd. Waga dorosłego osobnika mieści się w przedziale 3,5-6 kg, a wysokość w kłębie wynosi około 18-24 cm.

Głowa jest najbardziej charakterystyczną cechą rasy – stosunkowo duża w stosunku do ciała, z szeroką, zaokrągloną czaszką i wyraźnym stopem. Kufa jest bardzo krótka i skierowana ku górze, a dolna szczęka wystaje przed górną (przodozgryz). Nos jest czarny, szeroki, z szeroko otwartymi nozdrzami. Oczy są duże, okrągłe, ciemnobrązowe, szeroko rozstawione, z wyrazem czujności i inteligencji.

Sierść Griffon Belge jest szorstka, twarda i półdługa, z gęstym podszerstkiem. Charakterystyczna jest obfita broda, wąsy i brwi, które nadają mordce specyficzny, "ludzki" wyraz. Umaszczenie obejmuje wyłącznie kolor czarny lub czarny podpalany. Przy odmianie podpalanej, znaczenia rdzawobrunatne pojawiają się na kończynach, piersi, policzkach, brodzie, nad oczami, wewnątrz uszu oraz pod ogonem.

Griffon Belge to pies o wyjątkowo żywym i czujnym temperamencie, który łączy w sobie cechy inteligentnego towarzysza i odważnego stróża. Mimo niewielkich rozmiarów posiada silną osobowość i nie brakuje mu pewności siebie. Jest niezwykle przywiązany do swojego właściciela i rodziny, często wybierając jedną ulubioną osobę, z którą tworzy szczególnie bliską więź.

Ta rasa charakteryzuje się dużą wrażliwością emocjonalną – doskonale wyczuwa nastroje domowników i potrafi dostosować swoje zachowanie do atmosfery panującej w domu. Gryfoniki są towarzyskie i lubią być w centrum uwagi, jednak potrafią być również nieśmiałe wobec obcych ludzi. Wczesna socjalizacja jest kluczowa dla wykształcenia zrównoważonego charakteru.

Griffon Belge bywa opisywany jako pies o "ludzkim" usposobieniu ze względu na bogatą mimikę i ekspresyjne spojrzenie. Jest ciekawy świata, bystry i lubi się uczyć, choć może wykazywać typową dla małych ras upór. Dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami domowymi, szczególnie gdy jest z nimi wychowywany od szczenięcia. Wymaga regularnego kontaktu z ludźmi i źle znosi długotrwałą samotność.

Griffon Belge jest ogólnie zdrową rasą o średniej długości życia wynoszącej 12-15 lat, a niektóre osobniki dożywają nawet dłużej przy odpowiedniej opiece. Jak każda rasa, posiada jednak predyspozycje do określonych schorzeń zdrowotnych, o których przyszli właściciele powinni wiedzieć.

Jednym z najważniejszych problemów zdrowotnych występujących u gryfoników jest syringomyelia – rzadkie schorzenie neurologiczne, w którym w rdzeniu kręgowym tworzą się jamy wypełnione płynem. Jest ono związane z malformacją podobną do Chiari (CLM), gdy mózg jest zbyt duży w stosunku do czaszki. Objawy mogą obejmować nadmierne drapanie się w okolice głowy i szyi oraz widoczny dyskomfort.

Zwichnięcie rzepki (luxacja rzepki) to kolejne częste schorzenie ortopedyczne u tej rasy. Objawia się przeskakiwaniem na tylnych łapach i chwilowym unikaniem obciążania kończyny. Gryfoniki mogą być również podatne na problemy z oczami, w tym postępujący zanik siatkówki (PRA) i zaćmę, a także na dysplazję stawu biodrowego i niedoczynność tarczycy.

Ze względu na krótką kufę mogą występować problemy oddechowe charakterystyczne dla ras brachycefalicznych. Odpowiedzialni hodowcy wykonują testy genetyczne i badania przesiewowe rodziców, w tym badania okulistyczne CERF, certyfikację rzepki OFA, badanie bioder oraz MRI pod kątem syringomielii.

Pielęgnacja Griffon Belge wymaga regularności i uwagi ze względu na specyficzną strukturę szorstkowłosej okrywy. Sierść jest twarda, półdługa i nieco falista, z gęstym podszerstkiem, co oznacza konieczność systematycznego szczotkowania przynajmniej 2-3 razy w tygodniu, aby zapobiec splątaniu i usunąć martwe włosy.

Charakterystyczna broda, wąsy i brwi wymagają szczególnej troski. Po każdym posiłku należy wytrzeć okolice pyska, aby zapobiec gromadzeniu się resztek jedzenia i powstawaniu nieprzyjemnego zapachu. Okolice oczu również wymagają regularnego czyszczenia, ponieważ u ras z wystającymi oczami mogą gromadzić się wydzieliny.

Dla zachowania prawidłowej tekstury sierści zaleca się trymowanie (wyskubywanie martwego włosa) kilka razy w roku, najlepiej przez profesjonalnego groomera znającego specyfikę rasy. Kąpiele należy wykonywać w miarę potrzeb, zazwyczaj co 4-6 tygodni, używając szamponów przeznaczonych dla sierści szorstkowłosej. Regularna pielęgnacja obejmuje również przycinanie pazurów co 2-3 tygodnie, czyszczenie uszu oraz dbanie o higienę jamy ustnej poprzez szczotkowanie zębów lub stosowanie gryzaków dentystycznych.

Griffon Belge jest rasą idealnie przystosowaną do życia w mieszkaniu i doskonale sprawdza się jako towarzysz dla różnych typów właścicieli, w tym osób starszych i początkujących opiekunów psów. Jego niewielkie rozmiary i umiarkowane potrzeby ruchowe czynią go odpowiednim mieszkańcem nawet niewielkich przestrzeni.

Codzienna aktywność fizyczna powinna obejmować około 30 minut spacerów i zabaw. Gryfoniki lubią krótkie, urozmaicone spacery oraz zabawy w domu. Mimo że nie wymagają intensywnego wysiłku, potrzebują regularnej stymulacji umysłowej w postaci zabaw interaktywnych, nauki sztuczek czy zabawek logicznych. Nuda może prowadzić do rozwoju niepożądanych zachowań.

Ta rasa nie toleruje ekstremalnych temperatur – zarówno silnego upału (ze względu na krótką kufę utrudniającą regulację temperatury), jak i mrozu. W zimne dni krótkie spacery i ubranka ochronne są wskazane. Griffon Belge jest psem społecznym i potrzebuje bliskiego kontaktu z rodziną – nie powinien spędzać długich godzin sam. Idealnie sprawdza się w domach, gdzie ktoś przebywa przez większość dnia.

Wczesna socjalizacja i pozytywne szkolenie są kluczowe dla rozwoju zrównoważonego charakteru. Gryfoniki dobrze reagują na metody oparte na nagrodach i pochwałach, natomiast surowe traktowanie może je zniechęcić do współpracy. Konsekwencja i cierpliwość są niezbędne w procesie wychowania tego inteligentnego, ale czasem upartego psa.