Foksterier gładkowłosy

Gładkowłosy foksterier ma swoje korzenie w XVIII-wiecznej Anglii, gdzie został wyhodowany jako specjalista do polowań na lisy. Rasa powstała w hrabstwach środkowej Anglii, szczególnie w okolicach Durham, Cheshire i Staffordshire, gdzie myśliwi potrzebowali szybkiego, zwinnego psa zdolnego do wygonienia lisa z nory.

Przodkowie foksów to stare angielskie teriery myśliwskie, które krzyżowano z beaglami dla lepszego węchu oraz z bullterierami dla zwiększenia odwagi i determinacji. W XIX wieku rasa została udoskonalona przez hodowców takich jak Reverend John Russell, który chociaż znany jest bardziej z jack russell terrierów, miał ogromny wpływ na rozwój wszystkich terierów myśliwskich.

Gładkowłosy foksterier był pierwszą odmianą, która zyskała uznanie Kennel Clubu w 1875 roku. Początkowo obie odmiany - gładkowłosa i szorstkowłosa - były pokazywane razem i często krzyżowane, ale z czasem stały się odrębnymi rasami. W szczytowym okresie swojej popularności, na przełomie XIX i XX wieku, foks był jednym z najpopularniejszych psów wystawowych w Anglii.

Rasa szybko zdobyła międzynarodowe uznanie i dotarła do Stanów Zjednoczonych, gdzie American Kennel Club zarejestrował pierwszego foksa w 1885 roku. Psy te były nie tylko kompanami myśliwskimi, ale także stały się ulubieńcami arystokracji i pojawiały się w dziełach sztuki oraz literaturze.

Gładkowłosy foksterier to kompaktowy, harmonijnie zbudowany pies o kwadratowej sylwetce. Głowa jest długa i płaska, z mocnymi szczękami i czarnym nosem. Oczy są ciemne, okrągłe i pełne wyrazu, świadczące o inteligencji rasy. Uszy są małe, w kształcie litery V, opadające do przodu w kierunku policzków.

Charakterystyczną cechą rasy jest gładka, krótka sierść przylegająca ściśle do ciała. Szata jest gęsta i twarda w dotyku, zapewniając ochronę podczas pracy w trudnym terenie. Dominującym kolorem jest biel, która może być ozdobiona czarnymi lub tan plamami, lub kombinacją obu kolorów. Wzorzec dopuszcza również niewielkie oznaczenia w tych kolorach.

Budowa ciała jest atletyczna i proporcjonalna. Klatka piersiowa jest głęboka, ale wąska, co pozwala psu wciskać się do wąskich nor. Grzbiet jest krótki, prosty i mocny. Ogon jest wysoko osadzony, noszony pionowo, tradycyjnie kupowany do około trzech czwartych długości, chociaż w wielu krajach kupowanie ogonów jest obecnie zakazane.

Kończyny są proste, mocne i umięśnione, zakończone małymi, okrągłymi łapami o grubych poduszkach. Ruch foksa jest żywy, energiczny i wydajny, charakteryzujący się długim wyrzutem i silnym popychem z tylnych kończyn.

Gładkowłosy foksterier to pies o żywym, odważnym i niezależnym charakterze. Wykazuje typową dla terierów pewność siebie i determinację, połączoną z inteligencją i bystrością umysłu. To pies pełen energii i entuzjazmu, który podchodzi do życia z radością i ciekawością.

W stosunku do rodziny foks jest lojalny i przywiązany, chociaż może być nieco niezależny. Świetnie radzi sobie z dziećmi, z którymi chętnie się bawi, choć ze względu na swoją energię i skłonność do szorstkiej zabawy najlepiej sprawdza się z nieco starszymi dziećmi. Jest czujny i wnikliwy, co czyni go doskonałym psem stróżującym - będzie głośno informował o każdym nieznajomym.

Jako pies myśliwski, foksterier ma silny instynkt łowiecki i skłonność do ścigania małych zwierząt. Może być wyzwaniem w domu z kotami lub innymi małymi zwierzętami domowymi, chyba że zostanie socjalizowany z nimi od szczenięcia. Z innymi psami zwykle dogaduje się dobrze, chociaż samce mogą wykazywać dominację.

Foksy są inteligentne i szybko się uczą, ale mogą być uparte i samowolne. Potrzebują konsekwentnego, pozytywnego szkolenia i właściciela, który potrafi być liderem. Mają tendencję do nudzenia się rutynowymi ćwiczeniami, dlatego najlepiej sprawdzają się przy różnorodnym treningu. Bez odpowiedniej stymulacji umysłowej i fizycznej mogą stać się destrukcyjne lub nadmiernie szczekliwe.

Gładkowłosy foksterier jest ogólnie rasą zdrową i wytrzymałą, o średniej długości życia wynoszącej 12-15 lat. Jednakże, jak każda rasa, może być predysponowany do pewnych problemów zdrowotnych, o których potencjalni właściciele powinni być świadomi.

Jednym z najczęstszych problemów ortopedycznych w tej rasie jest zwichnięcie rzepki (patella luxation), dlatego badanie stawów kolanowych jest obowiązkowym testem w programie CHIC. Stan ten może powodować chromanie lub nieprawidłowy chód i w poważnych przypadkach może wymagać interwencji chirurgicznej.

Schorzenia sercowe, szczególnie choroba zastawki mitralnej, mogą występować u foksów, dlatego regularne badania kardiologiczne są zalecane, zwłaszcza u psów starszych. Badanie serca jest drugim obowiązkowym testem w programie CHIC dla tej rasy.

Problemy dermatologiczne, w tym alergie skórne i atopowe zapalenie skóry, mogą dotykać foksterierów. Objawy mogą obejmować swędzenie, zaczerwienienie skóry i nawracające infekcje. Dieta eliminacyjna i odpowiednia pielęgnacja skóry mogą pomóc w zarządzaniu tymi stanami.

Głuchota może występować w tej rasie, szczególnie u osobników z dużą ilością białego koloru w okolicy głowy. Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają testy słuchu BAER u szczeniąt przed sprzedażą. Inne schorzenia, które mogą się pojawić, to choroba Legg-Calvé-Perthesa (martwica głowy kości udowej) oraz zaćma. Regularne wizyty u weterynarza i odpowiednia opieka prewencyjna są kluczowe dla utrzymania zdrowia foksteriera przez całe jego życie.

Gładkowłosy foksterier należy do ras o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych, co czyni go atrakcyjnym wyborem dla właścicieli ceniących prostotę w codziennej opiece. Krótka, gładka sierść wymaga jedynie podstawowej rutyny pielęgnacyjnej, aby pies wyglądał schludnie i czuł się komfortowo.

Szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu miękką szczotką lub rękawicą do pielęgnacji jest zazwyczaj wystarczające, aby usunąć martwe włosy i utrzymać sierść w dobrym stanie. W okresach wzmożonego linienia, które występują zwykle wiosną i jesienią, może być konieczne częstsze szczotkowanie. Regularne szczotkowanie pomaga również w rozprowadzaniu naturalnych olejków skórnych po całej szacie, nadając jej zdrowy blask.

Kąpiele powinny być przeprowadzane stosunkowo rzadko, tylko gdy pies jest rzeczywiście brudny, ponieważ zbyt częste mycie może prowadzić do wysuszenia skóry i usunięcia naturalnych olejków ochronnych. Używaj łagodnego szamponu przeznaczonego dla psów i dokładnie spłukuj, aby uniknąć podrażnień skóry.

Regularna pielęgnacja obejmuje także przycinanie pazurów co 2-3 tygodnie, chyba że są naturalnie ścierane podczas aktywności. Zbyt długie pazury mogą powodować dyskomfort i problemy z chodzeniem. Uszy powinny być regularnie sprawdzane i czyszczone, aby zapobiec infekcjom, szczególnie że opadające uszy foksa mogą utrudniać cyrkulację powietrza.

Higiena jamy ustnej jest często zaniedbywana, ale niezwykle ważna. Regularne szczotkowanie zębów, najlepiej codziennie, pomaga zapobiegać chorobom przyzębia i utrzymuje świeży oddech. Dodatkowo, profesjonalne czyszczenie zębów u weterynarza powinno być przeprowadzane zgodnie z zaleceniami.

Gładkowłosy foksterier to rasa wymagająca aktywnego stylu życia i zaangażowanego właściciela, który rozumie specyficzne potrzeby psów myśliwskich. Ze względu na wysoką energię i silny temperament, foks nie jest najlepszym wyborem dla osób początkujących w posiadaniu psów.

Najważniejszym wymaganiem jest zapewnienie foksterierii odpowiedniej ilości ruchu i stymulacji umysłowej. Te psy potrzebują przynajmniej 60 minut intensywnego ćwiczenia dziennie, najlepiej podzielonego na kilka sesji. Idealne są długie spacery, biegi, zabawy w aportowanie oraz sporty psie takie jak agility czy flyball, które angażują zarówno ciało, jak i umysł. Bez wystarczającej aktywności foks może stać się destrukcyjny i rozwijać problemy behawioralne.

Bezpieczne, dobrze ogrodzone podwórko jest niemal koniecznością dla tej rasy. Foksy mają silny instynkt myśliwski i będą ścigać wszystko, co się rusza, ignorując wołania właściciela. Ogrodzenie musi być solidne i sięgać głęboko w ziemię, ponieważ te psy są doskonałymi kopaczami i mogą próbować się przekopać na drugą stronę. Ze względu na te cechy, foksterier nie jest idealny do życia w mieszkaniu, chociaż może się zaadaptować, jeśli otrzyma wystarczająco dużo ćwiczeń.

Trening i socjalizacja powinny rozpocząć się wcześnie i być kontynuowane przez całe życie psa. Foksy są inteligentne, ale mogą być uparte i niezależne, więc wymagają konsekwentnego, pozytywnego wzmocnienia. Wczesna socjalizacja z różnymi ludźmi, zwierzętami i sytuacjami jest kluczowa dla rozwinięcia zrównoważonego temperamentu.

Ze względu na skłonność do głośnego szczekania, foksteriera należy nauczyć kontroli szczekania, szczególnie jeśli mieszka się w bliskim sąsiedztwie innych domów. Potencjalni właściciele powinni być przygotowani na stymulację umysłową poprzez zabawki interaktywne, szkolenie i różnorodne aktywności, aby zapobiec znudzeniu.