Dogo canario

Presa Canario, oficjalnie nazywany Dogo Canario, to starożytna rasa molosów wywodząca się z archipelagu Wysp Kanaryjskich, położonych u północno-zachodnich wybrzeży Afryki. Historia tej rasy sięga XV i XVI wieku, kiedy hiszpańscy konkwistadorzy przybyli na wyspy wraz ze swoimi potężnymi psami typu mastiff.

Na Wyspach Kanaryjskich miejscowe psy krzyżowano z przywiezionymi molosami, tworząc wyjątkową rasę przystosowaną do lokalnych warunków. Presa Canario pełniły funkcję psów pasterskich, stróżujących gospodarstwa i chroniących bydło przed dzikimi zwierzętami oraz złodziejami. Ich siła i odwaga były nieocenione w codziennej pracy na fermach.

W XX wieku rasa niemal wyginęła z powodu zakazu walk psów oraz napływu obcych ras na wyspy. Dopiero w latach 70. XX wieku grupa entuzjastów rozpoczęła systematyczną odbudowę populacji. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) uznała Dogo Canario w 2001 roku, przyznając mu numer standardu 346. Pełne uznanie nastąpiło 7 kwietnia 2011 roku, potwierdzając miejsce tej rasy w światowej kynologii.

Presa Canario to pies o imponującej budowie ciała, należący do grupy molosów typu mastiff. Sylwetka jest nieco dłuższa niż wyższa, z masywną, kwadratową głową stanowiącą charakterystyczny element wyglądu. Czaszka jest szeroka i płaska, z wyraźnie zaznaczonym stopem.

Pysk jest krótszy od czaszki, szeroki i mocny, zakończony dużym czarnym nosem. Oczy są średniej wielkości, owalne, osadzone dość szeroko - ich barwa waha się od orzechowej do ciemnobrązowej, harmonizując z umaszczeniem szaty. Uszy są wysoko osadzone, średniej wielkości.

Szyja jest muskularna i mocna, przechodząca w szeroką klatkę piersiową o dobrze wysklepionych żebrach. Grzbiet jest prosty i silny, a zad lekko opadający. Ogon jest gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, noszony swobodnie.

Szata jest krótka, twarda w dotyku, bez podszerstka. Dopuszczalne umaszczenia to wszystkie odcienie pręgowanego (od ciepłego brązu po jasny szary), płowego i piaskowego. Charakterystyczna czarna maska na pysku jest obowiązkowa i nie powinna sięgać powyżej linii oczu. Białe znaczenia dopuszczalne są na klatce piersiowej, gardle i łapach, lecz powinny być minimalne.

Presa Canario to pies o zrównoważonym, spokojnym temperamencie, łączący pewność siebie z naturalną rezerwą wobec nieznajomych. W rodzinnym gronie jest niezwykle oddany i czuły, tworząc silne więzi ze wszystkimi domownikami. Pomimo groźnego wyglądu potrafi być łagodny i delikatny z osobami, które zna i którym ufa.

Naturalny instynkt stróżujący sprawia, że Presa jest zawsze czujna i gotowa do obrony swojego terytorium oraz rodziny. Nie jest to jednak pies agresywny - reaguje stanowczo tylko wtedy, gdy dostrzeże realne zagrożenie. Szczeka rzadko, ale gdy już podniesie alarm, warto to potraktować poważnie.

Ta rasa wymaga doświadczonego opiekuna, który rozumie psychikę molosów i potrafi zapewnić konsekwentne, ale spokojne przywództwo. Presa Canario nie toleruje brutalnych metod szkoleniowych - reaguje najlepiej na pozytywne wzmocnienia i budowanie wzajemnego zaufania. Prawidłowo socjalizowany od szczenięctwa wyrasta na pewnego siebie, posłusznego towarzysza.

Ze względu na silny instynkt terytorialny i dominujący charakter, Presa może być wymagająca w kontaktach z innymi psami, szczególnie tej samej płci. Wczesna socjalizacja jest kluczowa dla harmonijnego współżycia z innymi zwierzętami.

Presa Canario to rasa stosunkowo zdrowa, jednak jak większość dużych molosów, predysponowana jest do pewnych schorzeń genetycznych. Średnia długość życia wynosi 9-11 lat, co jest typowe dla psów tej wielkości.

Najczęstszym problemem zdrowotnym jest dysplazja stawów biodrowych (HD), schorzenie polegające na nieprawidłowym rozwoju stawu biodrowego prowadzącym do artrozy. Dysplazja łokci (ED) również występuje w tej rasie, powodując ból i ograniczenie ruchomości. Przed zakupem szczeniaka należy upewnić się, że rodzice przeszli badania rentgenowskie stawów.

U Pres Canario spotyka się także zwichnięcie rzepki (patellar luxation), które w cięższych przypadkach wymaga interwencji chirurgicznej. Problemy kardiologiczne, w tym kardiomiopatia rozstrzeniowa, mogą dotyczyć przedstawicieli tej rasy - regularne badania serca są wskazane.

Entropion, czyli podwinięcie powieki do wewnątrz, to schorzenie okulistyczne wymagające korekcji operacyjnej. Niedoczynność tarczycy może objawiać się przyrostem masy ciała, letargiem i problemami skórnymi - leczenie polega na suplementacji hormonów.

Idiopatyczna padaczka oraz demodekoza (świerzb wywołany nużeńcem) to kolejne schorzenia obserwowane w rasie. Odpowiedzialni hodowcy wykonują badania przesiewowe stawów biodrowych i łokciowych, aby minimalizować ryzyko dziedziczenia problemów ortopedycznych.

Pielęgnacja Presy Canario nie jest wymagająca dzięki krótkiej, twardej szacie pozbawionej podszerstka. Cotygodniowe szczotkowanie gumową rękawicą lub szczotką z naturalnym włosiem wystarczy, aby utrzymać sierść w dobrej kondycji i usunąć martwy włos.

Linka tej rasy jest umiarkowana, nasilając się wiosną i jesienią podczas sezonowej wymiany szaty. W tych okresach warto zwiększyć częstotliwość szczotkowania do 2-3 razy w tygodniu. Kąpiele należy stosować tylko w razie potrzeby, używając łagodnych szamponów przeznaczonych dla psów.

Szczególną uwagę należy poświęcić fałdom skórnym na pysku, które wymagają regularnego czyszczenia i osuszania, aby zapobiec infekcjom bakteryjnym i grzybiczym. Wilgotne środowisko między fałdami sprzyja namnażaniu drobnoustrojów.

Uszy należy kontrolować co tydzień pod kątem zaczerwienienia, nieprzyjemnego zapachu czy nadmiernej wydzieliny - to mogą być objawy infekcji. Czyszczenie przeprowadza się specjalnymi płynami do uszu.

Pazury wymagają regularnego skracania - długie pazury utrudniają prawidłowy chód i mogą powodować dyskomfort. Higiena jamy ustnej obejmuje szczotkowanie zębów 2-3 razy w tygodniu oraz podawanie gryzaków dentystycznych wspomagających usuwanie kamienia nazębnego.

Presa Canario to rasa przeznaczona wyłącznie dla doświadczonych właścicieli, którzy rozumieją specyfikę psów typu molossowego i potrafią zapewnić im odpowiednie warunki. Ta potężna rasa absolutnie nie nadaje się dla osób stawiających pierwsze kroki w kynologii.

Dom z ogrodem jest niezbędny - mieszkanie w bloku nie zapewni tej rasie odpowiedniej przestrzeni. Ogród musi być solidnie ogrodzony (płot o wysokości minimum 180 cm), ponieważ Presa to pies terytorialny, który będzie bronił swojego terytorium przed intruzami.

Codzienna aktywność fizyczna powinna trwać około 60 minut i obejmować spokojne spacery oraz kontrolowane zabawy. Presa Canario nie jest psem o wysokiej energii, ale wymaga regularnego ruchu dla zachowania kondycji fizycznej i psychicznej. Ze względu na wysoki instynkt łowiecki, aktywności na zewnątrz powinny odbywać się na smyczy lub w bezpiecznie ogrodzonym terenie.

Socjalizacja musi rozpocząć się bardzo wcześnie i być intensywnie prowadzona przez całe życie psa. Szczeniak powinien poznawać różnorodnych ludzi, zwierzęta, dźwięki i sytuacje, aby wyrosnąć na pewnego siebie, zrównoważonego dorosłego. Szkolenie wymaga konsekwencji, cierpliwości i wykorzystania metod pozytywnego wzmocnienia.

Ta rasa nie jest polecana do domów z małymi dziećmi ze względu na rozmiar i siłę. Współżycie z innymi psami, zwłaszcza tej samej płci, może być problematyczne. Koty i inne małe zwierzęta mogą wzbudzać instynkt łowiecki. Presa Canario najlepiej sprawdza się jako jedyny pies w domu oddanej, doświadczonej rodzinie.