Cocker spaniel angielski

English Cocker Spaniel wywodzi się z Wielkiej Brytanii, gdzie jego przodkowie byli wykorzystywani do polowań już w XIV wieku. Nazwa "cocker" pochodzi od angielskiego słowa "woodcock" (słonka), na którą te psy specjalizowały się w polowaniach. Przez wieki spaniele stanowiły jedną grupę, jednak pod koniec XIX wieku zaczęto je dzielić według rozmiaru i przeznaczenia.

W 1892 roku The Kennel Club oficjalnie uznał Cocker Spaniela jako odrębną rasę. Na początku XX wieku rasa zyskała ogromną popularność zarówno jako pies myśliwski, jak i towarzysz domowy. W Stanach Zjednoczonych wyhodowano odmianę o innym typie - American Cocker Spaniel, co spowodowało konieczność rozróżnienia obu ras. FCI zarejestrowało English Cocker Spaniela pod numerem 5 w grupie 8 (psy aportujące, psy wodne).

Dzisiaj English Cocker Spaniel pozostaje jedną z najpopularniejszych ras w Europie, cenioną zarówno za zdolności łowieckie, jak i za łagodny, przyjacielski charakter. Psy tej rasy odnoszą sukcesy na wystawach, w konkurencjach posłuszeństwa i agility, a przede wszystkim jako oddani towarzysze rodzinni.

English Cocker Spaniel to pies średniej wielkości o kompaktowej, sportowej budowie. Ciało jest dobrze zbalansowane, niemal kwadratowe w proporcjach - odległość od kłębu do nasady ogona jest zbliżona do wysokości w kłębie. Samce osiągają wzrost 39-41 cm i wagę 13-14,5 kg, samice są nieco mniejsze: 38-39 cm wzrostu i 12-13,5 kg wagi.

Głowa jest proporcjonalna do ciała, z wyraźnym stopem i dobrze rozwiniętym kufą. Oczy są duże, okrągłe, o ciepłym, inteligentnym wyrazie - mogą być brązowe lub orzechowe, w zależności od umaszczenia. Uszy są długie, nisko osadzone, pokryte gęstą, jedwabistą sierścią.

Sierść jest średniej długości, przylegająca, jedwabista w dotyku, z charakterystycznym fryzem na uszach, klatce piersiowej, brzuchu i nogach. Rasa występuje w wielu umaszczeniach: jednolitych (czarny, wątrobowy, czerwony, złoty) oraz wielobarwnych (dereśniaty w różnych kolorach, łaciaty). Ogon tradycyjnie był kupowany, jednak obecnie w wielu krajach jest pozostawiany naturalny.

English Cocker Spaniel słynie z wesołego, żywotnego usposobienia - nieprzypadkowo standard rasy opisuje go jako "merry" (radosny). To pies niezwykle towarzyski, który uwielbia przebywać w gronie rodziny i źle znosi samotność. Jego entuzjazm jest zaraźliwy, a machający ogonem powitanie jest charakterystycznym znakiem rozpoznawczym rasy.

Jest to pies inteligentny i chętny do nauki, co czyni go łatwym w szkoleniu. Reaguje najlepiej na pozytywne metody treningowe i pochwały. Ze względu na myśliwskie pochodzenie zachowuje silny instynkt tropienia i aportowania - wiele psów tej rasy uwielbia zabawę w szukanie i przynoszenie przedmiotów.

Z dziećmi English Cocker Spaniel jest cierpliwy i delikatny, co czyni go doskonałym psem rodzinnym. Dobrze dogaduje się również z innymi zwierzętami domowymi, w tym z kotami, szczególnie gdy zostanie z nimi odpowiednio zsocjalizowany od szczenięcego wieku. Wobec nieznajomych bywa początkowo ostrożny, ale szybko się oswaja.

Warto pamiętać, że rasa wymaga regularnej aktywności fizycznej i umysłowej - znudzony cocker może przejawiać destrukcyjne zachowania lub nadmiernie szczekać.

English Cocker Spaniel to rasa ogólnie zdrowa, jednak jak wiele psów rasowych, może być predysponowana do pewnych schorzeń dziedzicznych. Średnia długość życia wynosi 12-15 lat, przy czym właściwa opieka zdrowotna może znacząco wpłynąć na jakość i długość życia psa.

Najważniejsze choroby dziedziczne, na które istnieją testy DNA, to: prcd-PRA (postępujący zanik siatkówki), powodujący stopniową utratę wzroku, oraz FN (nefropatia rodzinna) - śmiertelna choroba nerek ujawniająca się u młodych psów. Odpowiedzialni hodowcy wykonują testy genetyczne, aby nie kojarzyć ze sobą nosicieli wadliwych genów.

AON (neuropatia dorosłych) to kolejna choroba dziedziczna, objawiająca się osłabieniem kończyn u psów w wieku 7-9 lat. Dysplazja stawu biodrowego i zwichnięcie rzepki również występują w rasie i mogą być wykryte przez badania ortopedyczne.

Charakterystyczne długie uszy rasy sprzyjają infekcjom uszu (zapalenie ucha zewnętrznego), dlatego regularna kontrola i czyszczenie uszu są niezbędne. Psy tej rasy mogą również cierpieć na choroby oczu takie jak zaćma, jaskra czy dystichiaza.

Zalecane badania przed hodowlą obejmują: badanie bioder, rzepki, test DNA na prcd-PRA, FN i AON, badanie słuchu BAER oraz coroczne badanie oczu.

Pielęgnacja English Cocker Spaniela wymaga regularności i zaangażowania ze względu na charakterystyczną, jedwabistą sierść. Szczotkowanie powinno odbywać się co najmniej 2-3 razy w tygodniu, a w okresie linienia nawet codziennie, aby zapobiec powstawaniu kołtunów, szczególnie za uszami, pod pachami i na nogach.

Kąpiele zaleca się przeprowadzać co 4-6 tygodni lub częściej, jeśli pies brudzi się podczas spacerów. Należy używać delikatnych szamponów przeznaczonych dla psów o długiej sierści. Po kąpieli ważne jest dokładne wysuszenie, szczególnie uszu i fryzu.

Profesjonalna strzyżenie lub tryming powinny być wykonywane co 6-8 tygodni. Sierść na głowie, grzbiecie i bokach jest tradycyjnie trymowana ręcznie lub strzyżona maszynką, natomiast fryz na uszach, klatce piersiowej i nogach jest przycinany nożyczkami dla zachowania charakterystycznego wyglądu rasy.

Uszy wymagają szczególnej uwagi - należy je kontrolować co tydzień pod kątem zaczerwienienia, nieprzyjemnego zapachu czy nadmiaru woskowiny. Czyszczenie specjalnymi płynami do uszu pomoże zapobiec infekcjom. Pazury powinny być przycinane regularnie, a zęby czyszczone kilka razy w tygodniu.

English Cocker Spaniel to pies aktywny, który potrzebuje minimum 60 minut ruchu dziennie. Idealnie sprawdzi się w rodzinie, która lubi spacery, wycieczki i aktywność na świeżym powietrzu. Psy tej rasy uwielbiają pływać i aportować, dlatego zabawa w wodzie lub rzucanie piłki będą dla nich świetną rozrywką.

Mimo energicznego temperamentu, dobrze przystosowuje się do życia w mieszkaniu pod warunkiem zapewnienia odpowiedniej dawki ruchu i stymulacji umysłowej. Nudzący się cocker może stać się destrukcyjny lub rozwinąć problemy behawioralne.

Rasa nie toleruje dobrze długiego pozostawiania w samotności. Idealny właściciel powinien spędzać dużo czasu w domu lub mieć możliwość zabierania psa ze sobą. W przypadku osób pracujących pełnoetatowo warto rozważyć opiekę dzienną lub towarzystwo drugiego psa.

English Cocker Spaniel doskonale sprawdza się jako pierwszy pies - jest łagodny, chętny do nauki i wybaczający błędy niedoświadczonych właścicieli. Wymaga jednak konsekwencji w szkoleniu i socjalizacji od szczenięcego wieku.

Należy zapewnić regularne wizyty u weterynarza, profesjonalną pielęgnację sierści co 6-8 tygodni oraz zbilansowaną dietę dostosowaną do poziomu aktywności - rasa ma tendencję do tycia.