Clumber spaniel

Clumber Spaniel wywodzi się z Anglii, a jego nazwa pochodzi od posiadłości Clumber Park w hrabstwie Nottinghamshire, należącej do książąt Newcastle. Początki rasy owiane są tajemnicą, choć najpopularniejsza teoria głosi, że w drugiej połowie XVIII wieku psy te trafiły do Anglii z Francji jako dar od księcia de Noailles podczas zawirowań rewolucji francuskiej.

Nowsze badania historyczne wskazują jednak, że Clumber Spaniela hodowano w Clumber Park już między 1763 a 1768 rokiem. Za rozwój i udoskonalenie rasy odpowiadał William Mansell, łowczy księcia Newcastle. Przez kolejne dziesięciolecia rasa zyskiwała coraz większą popularność wśród brytyjskiej arystokracji.

Szczególnymi miłośnikami Clumber Spanieli byli członkowie rodziny królewskiej. Książę Albert, małżonek królowej Wiktorii, aktywnie promował rasę, a jego syn Edward VII prowadził hodowlę w posiadłości Sandringham. Tradycję tę kontynuował również król Jerzy V. Rasa była także ulubioną wyborem książąt Norfolk, Northumberland oraz Westminster.

W 1859 roku Clumber Spaniele zaczęły pojawiać się na wystawach psów w Anglii. W 1872 roku rasa została oficjalnie uznana przez The Kennel Club, a w 1904 roku powstał Clumber Spaniel Club, który ustanowił standard rasy. Do Ameryki Północnej Clumber trafił już w 1844 roku i był jedną z pierwszych dziewięciu ras uznanych przez AKC w 1878 roku. Fédération Cynologique Internationale uznała rasę dopiero w 1954 roku.

Clumber Spaniel to największy przedstawiciel angielskich spanieli, wyróżniający się masywną, nieco przysadzistą sylwetką. Ciało jest wydłużone i mocno zbudowane, osadzone na krótkich, solidnych kończynach. Głowa ma charakterystyczny kwadratowy kształt z wyraźnie zaznaczonym stopem i szeroką czaszką.

Pysk jest średniej długości, kwadratowy, z dobrze rozwiniętymi wargami nadającymi twarzy charakterystyczny wyraz. Oczy są ciemne, lekko głęboko osadzone, o łagodnym i zamyślonym spojrzeniu. Uszy duże, liściaste, nisko osadzone i przylegające do głowy.

Sierść jest gęsta, prosta i przylegająca, odporna na warunki atmosferyczne. Tworzy bogate frędzle na uszach, brzuchu, klatce piersiowej i kończynach. Umaszczenie to przede wszystkim biel z charakterystycznymi znaczeniami w kolorze cytrynowym (lemon) lub pomarańczowym, najczęściej występującymi na uszach i głowie. Dopuszczalne są również plamki na nogach i nasadzie ogona.

Samce osiągają wysokość 45-51 cm w kłębie przy wadze 29,5-34 kg. Samice są nieco mniejsze - 43-48 cm wysokości i 25-29,5 kg masy ciała. Charakterystyczny chód rasy jest kołyszący, nieco tocząc się na boki, co wynika z masywnej budowy przednich partii ciała.

Clumber Spaniel słynie z wyjątkowo spokojnego i zrównoważonego temperamentu, przez co bywa nazywany "spaniel emerytowanego dżentelmena". To pies niezwykle oddany rodzinie, który tworzy silną więź ze wszystkimi jej członkami, choć często wybiera sobie jedną ulubioną osobę.

Charakteryzuje się wysoką inteligencją połączoną z pewną dozą niezależności. Podczas szkolenia wymaga cierpliwości i konsekwencji, gdyż choć szybko przyswaja polecenia, lubi działać według własnego pomysłu. Nigdy jednak nie wykazuje tendencji do dominacji czy agresji.

Wobec obcych Clumber bywa powściągliwy i dystyngowany, bardziej niż inne spaniela. Nie oznacza to jednak nieufności - raczej spokojną obserwację otoczenia. Bardzo rzadko szczeka, co czyni go nieodpowiednim psem stróżującym, ale doskonałym mieszkańcem bloków.

Z dziećmi jest wyjątkowo cierpliwy i delikatny, chętnie uczestniczy w zabawach. Ze względu na masywną budowę zaleca się nadzór przy młodszych dzieciach. Dobrze dogaduje się z innymi psami i kotami domowymi.

Rasa znana jest z uroczych przyzwyczajeń, takich jak noszenie przedmiotów w pysku czy charakterystyczne merdanie całym ciałem na powitanie. Niestety, słyną też jako "spaniela złodzieje" - lubią podkradać jedzenie i przeszukiwać lodówkę.

Clumber Spaniel to rasa długowieczna, żyjąca przeciętnie 10-12 lat. Jak większość ras o masywnej budowie, jest podatny na pewne schorzenia dziedziczne, dlatego badania zdrowotne rodziców są niezwykle istotne przy wyborze szczeniaka.

Najpoważniejszym problemem zdrowotnym jest dysplazja stawów biodrowych (HD). Według badań Orthopedic Foundation for Animals aż 45,7% przebadanych osobników wykazuje objawy tego schorzenia. Równie istotna jest dysplazja łokci (ED). Przed zakupem szczeniaka należy upewnić się, że rodzice mają aktualne wyniki badań HD i ED.

Charakterystyczna budowa głowy predysponuje do problemów okulistycznych. Najczęściej występują entropion (podwinięcie powieki do wewnątrz) i ektropion (odwinięcie powieki na zewnątrz), które mogą wymagać korekcji chirurgicznej. Rasa jest również podatna na zespół suchego oka. Regularne badania okulistyczne są zalecane.

PDP1 (niedobór fosfatazy dehydrogenazy pirogronianowej) to rzadka, ale poważna choroba metaboliczna, która objawia się nietolerancją wysiłku i zazwyczaj prowadzi do śmierci przed ukończeniem 3 miesięcy życia. Dostępny jest test DNA pozwalający wykryć nosicieli.

Wydłużony kręgosłup zwiększa ryzyko dyskopatii (IVDD). Clumbery są również podatne na infekcje uszu ze względu na ich kształt i rozmiar. Regularne czyszczenie uszu jest niezbędne dla zachowania zdrowia.

Gęsta, podwójna sierść Clumber Spaniela wymaga regularnej pielęgnacji. Rasa linieje obficie przez cały rok, z nasileniem na wiosnę i jesienią. Odkurzacz stanie się nieodzownym sprzymierzeńcem każdego właściciela.

Podstawą pielęgnacji jest szczotkowanie 2-3 razy w tygodniu szczotką z metalowymi szpilkami, a następnie przeczesanie grzebieniem. Podczas okresów intensywnej linki warto zwiększyć częstotliwość szczotkowania i używać specjalnego grabi do podszerstka. Szczególną uwagę należy poświęcić frędzlom na uszach, klatce piersiowej, brzuchu i kończynach, które łatwo się kołtunią.

Kąpiel zalecana jest co 6-8 tygodni z użyciem nawilżającego szamponu dla psów. Zbyt częste mycie pozbawia sierść naturalnych olejków i może prowadzić do podrażnień skóry.

Uszy wymagają szczególnej troski. Ich duży rozmiar i opadający kształt ograniczają cyrkulację powietrza, sprzyjając rozwojowi infekcji. Należy je czyścić co tydzień łagodnym preparatem przeznaczonym dla psów oraz zawsze po kontakcie z wodą. U niektórych osobników konieczne jest usuwanie nadmiernego owłosienia z przewodów słuchowych.

Psy tej rasy często mają tendencję do łzawienia, dlatego okolice oczu warto przecierać wilgotną ściereczką, aby zapobiec przebarwieniom sierści. Pazury należy przycinać co 3-4 tygodnie. Golenie sierści nie jest zalecane.

Mimo sportowego dziedzictwa Clumber Spaniel ma umiarkowane wymagania ruchowe. Około godziny aktywności dziennie w formie spokojnych spacerów w pełni zaspokaja jego potrzeby. Rasa doskonale dostosowuje się do trybu życia właściciela - z równą chęcią wybierze się na długą wędrówkę, jak i spędzi dzień na kanapie.

Spokojne usposobienie sprawia, że Clumber dobrze radzi sobie w mieszkaniu, pod warunkiem zapewnienia regularnych wyjść. Idealnie sprawdza się jako towarzysz dla osób starszych i mniej aktywnych. Jest świetnym wyborem dla początkujących właścicieli ze względu na łagodny charakter i cierpliwość.

Rasa potrzebuje bliskiego kontaktu z rodziną i źle znosi długotrwałą samotność. Clumber to pies domowy, który powinien mieszkać wewnątrz z rodziną, nie na zewnątrz.

Podczas upałów należy zachować szczególną ostrożność, gdyż masywna budowa i gęsta sierść utrudniają termoregulację. Spacery w gorące dni najlepiej odbywać wcześnie rano lub wieczorem.

Dieta wymaga kontroli, ponieważ rasa ma tendencję do tycia. Regularny dostęp do świeżej wody jest niezbędny. Warto zabezpieczyć lodówkę i blaty kuchenne - te inteligentne psy słyną z umiejętności zdobywania przysmaków wszelkimi sposobami.

Szkolenie powinno opierać się na pozytywnym wzmacnianiu i cierpliwości. Clumber nie toleruje ostrych metod treningowych i najlepiej reaguje na spokojne, konsekwentne podejście.