Chesapeake bay retriever

Chesapeake Bay Retriever to jedyna rasa retrieverów wywodząca się ze Stanów Zjednoczonych. Historia tej wyjątkowej rasy sięga roku 1807, kiedy u brzegów stanu Maryland zatonął brytyjski statek. Wśród uratowanych znajdowały się dwa szczenięta rasy Nowofundland – rudy samiec Sailor i czarna samica Canton.

Te dwa psy, krzyżowane z lokalnymi psami myśliwskimi regionu Zatoki Chesapeake, dały początek nowej rasie doskonale przystosowanej do surowych warunków tamtejszych wód. Myśliwi potrzebowali psów zdolnych do wielokrotnego nurkowania w lodowatej wodzie po dzikie kaczki i gęsi, wytrzymałych na mróz i silny wiatr oraz zdolnych do pracy w trudnym terenie.

Przez dziesięciolecia hodowcy selekcjonowali psy pod kątem odporności, siły i niezmordowanego temperamentu. Charakterystyczna olejista, podwójna sierść o specyficznej fakturze powstała jako naturalna adaptacja do warunków pracy w zimnej wodzie – odpycha wodę i chroni przed hipotermią.

Chesapeake Bay Retriever został oficjalnie uznany przez American Kennel Club w 1878 roku, czyniąc go jedną z najstarszych ras zarejestrowanych w tej organizacji. Rasa otrzymała numer 263 w klasyfikacji FCI w grupie 8 – Retrievery, Aportery, Psy dowodne.

Do dziś Chesapeake Bay Retriever pozostaje rasą stosunkowo rzadką poza Stanami Zjednoczonymi, cenioną głównie przez zapalonych myśliwych wodnych oraz osoby poszukujące wytrzymałego, niezależnego psa towarzyszącego.

Chesapeake Bay Retriever to pies średniej do dużej wielkości, o silnej, muskularnej budowie przystosowanej do pracy w wodzie. Ciało jest nieco dłuższe niż wysokie, co zapewnia doskonałą pływalność i wytrzymałość.

Głowa szeroka i okrągła, z charakterystycznym wyraźnym stopem. Pysk średniej długości, dość spiczasty, ale nie ostry. Szczęki mocne, umożliwiające delikatne przenoszenie ptactwa wodnego. Oczy średniej wielkości, bardzo jasne, w kolorze żółtawym lub bursztynowym – to cecha wyróżniająca rasę.

Uszy małe, swobodnie zwisające, osadzone wysoko. Szyja średniej długości, muskularna, bez nadmiaru luźnej skóry.

Najbardziej charakterystyczną cechą jest sierść – podwójna, z gęstym, wełnianym podszerstkiem i zewnętrzną warstwą krótką, falistą i olejistą w dotyku. Taka struktura sprawia, że woda praktycznie nie przenika do skóry psa. Na nogach i ogonie sierść może być nieco dłuższa, tworząc niewielkie frędzle.

Umaszczenie obejmuje wszystkie odcienie brązu – od jasnego deadgrass (sucha trawa), przez sedge (turzyca), po ciemnobrązowy. Preferowane są psy jednolicie umaszczone. Małe białe znaczenia na piersi są dopuszczalne.

Ogon średniej długości, gruby u nasady, może być lekko zakrzywiony lub prosty – służy jako ster podczas pływania.

Chesapeake Bay Retriever to pies o silnym, niezależnym charakterze, znacznie różniącym się od łagodnych kuzynów – Labradora i Golden Retrievera. Jest to rasa dla doświadczonych właścicieli, którzy rozumieją potrzebę konsekwentnego przywództwa.

Chessie charakteryzuje się niezwykłą lojalnością wobec rodziny, często wybierając jedną osobę jako głównego opiekuna. Bywa powściągliwy lub ostrożny wobec nieznajomych, co czyni go dobrym stróżem. W przeciwieństwie do wielu retrieverów, nie jest nadmiernie przyjazny wobec każdego.

To pies inteligentny i myślący, który analizuje sytuacje zanim podejmie działanie. Ta cecha wymaga cierpliwego szkolenia – Chesapeake może kwestionować rozkazy, które uznaje za bezsensowne. Potrzebuje motywacji i zrozumienia celu zadania.

Chesapeake Bay Retriever jest niezwykle odważny i wytrwały. Nie zraża go zimna woda, trudny teren czy zmęczenie. Ta determinacja przenosi się na codzienne życie – gdy czegoś chce, dąży do celu z zawziętością.

Z dziećmi w rodzinie jest cierpliwy i opiekuńczy, choć ze względu na siłę nie zaleca się pozostawiania go bez nadzoru z małymi dziećmi. Wobec innych psów bywa dominujący, szczególnie samce wobec innych samców. Silny instynkt łowiecki może powodować problemy z kotami i małymi zwierzętami.

Wymaga dużo ruchu i stymulacji umysłowej. Znudzony lub niedostatecznie wyćwiczony może stać się destrukcyjny i uparty.

Chesapeake Bay Retriever jest rasą stosunkowo zdrową, o przewidywanej długości życia 10-13 lat. Jak wszystkie rasy, jest jednak predysponowany do pewnych schorzeń dziedzicznych.

Dysplazja stawu biodrowego (HD) stanowi najczęstszy problem ortopedyczny. Polega na nieprawidłowym rozwoju stawu biodrowego, prowadząc do bólu i chromania. Przed zakupem szczenięcia należy sprawdzić wyniki badań HD rodziców.

Dysplazja łokci (ED) to kolejne schorzenie ortopedyczne, polegające na nieprawidłowym rozwoju stawu łokciowego. Objawia się kulawieniem na przednie łapy.

Postępujący zanik siatkówki (PRA) prowadzi do stopniowej utraty wzroku, początkowo w nocy, potem całkowitej ślepoty. Istnieje test DNA pozwalający wykryć nosicielstwo genu.

Kolaps indukowany wysiłkiem (EIC) powoduje nagłe osłabienie lub upadek po intensywnym wysiłku. Test DNA jest dostępny i zalecany przed hodowlą.

Mielopatia zwyrodnieniowa (DM) to postępujące schorzenie neurologiczne prowadzące do porażenia tylnych kończyn. Występuje u starszych psów i jest nieuleczalne.

Wzdęcie żołądka (GDV) stanowi zagrożenie dla życia. Można zmniejszyć ryzyko poprzez karmienie mniejszymi porcjami kilka razy dziennie i unikanie aktywności bezpośrednio po jedzeniu.

Odpowiedzialny hodowca wykonuje testy CHIC obejmujące: HD, ED, badanie oczu CERF, testy DNA na PRA, EIC i DM. Przed zakupem szczenięcia należy poprosić o wyniki tych badań.

Charakterystyczna olejista sierść Chesapeake Bay Retrievera wymaga specyficznej pielęgnacji, odmiennej od innych retrieverów.

Szczotkowanie powinno odbywać się 1-2 razy w tygodniu szczotką z twardym włosiem lub gumową rękawicą. Podczas linienia (wiosna i jesień) częstotliwość należy zwiększyć do codziennej. Sierść naturalnie odpycha brud i wodę, co ułatwia utrzymanie czystości.

Kąpiele powinny być rzadkie – najlepiej tylko gdy pies jest naprawdę brudny. Zbyt częste mycie usuwa naturalne olejki chroniące sierść i skórę. Po kąpieli należy dokładnie wysuszyć podszerstek, aby uniknąć problemów skórnych.

Po pływaniu wystarczy przepłukać psa czystą wodą, aby usunąć sól morską lub chlor z basenu. Sierść schnie naturalnie dość szybko dzięki swojej strukturze.

Uszy wymagają regularnej kontroli, szczególnie u psów często pływających. Wilgoć sprzyja infekcjom. Po każdym pływaniu należy delikatnie osuszyć uszy.

Pazury należy przycinać co 2-4 tygodnie, w zależności od aktywności psa na twardych nawierzchniach.

Zęby wymagają regularnego czyszczenia – najlepiej kilka razy w tygodniu specjalną pastą dla psów. Można też stosować gryzaki dentystyczne.

Pielęgnacja Chesapeake jest ogólnie mało wymagająca w porównaniu z długowłosymi rasami, ale konsekwencja jest kluczowa dla utrzymania zdrowia sierści i skóry.

Chesapeake Bay Retriever to rasa dla aktywnych, doświadczonych właścicieli, którzy rozumieją specyfikę niezależnego psa myśliwskiego.

Przestrzeń życiowa powinna obejmować dom z ogrodzonym ogrodem. Mieszkanie w bloku nie jest odpowiednie dla tej energicznej rasy. Idealnie, jeśli w pobliżu znajduje się bezpieczny zbiornik wodny, gdzie pies może regularnie pływać.

Aktywność fizyczna wymaga minimum 90 minut dziennie. Samo wyprowadzanie na smyczy nie wystarczy – Chessie potrzebuje biegania, pływania, aportowania i aktywności angażujących jego naturalny instynkt.

Stymulacja umysłowa jest równie ważna jak fizyczna. Treningi posłuszeństwa, sporty kynologiczne, praca nosem lub prawdziwe polowania utrzymują psa w równowadze psychicznej.

Właściciel powinien być konsekwentny i pewny siebie. Chesapeake szybko wyczuwa słabość i może próbować przejmować kontrolę. Szkolenie powinno być pozytywne, ale stanowcze, z jasno określonymi granicami.

Nie jest to rasa dla osób pracujących cały dzień poza domem. Chessie potrzebuje towarzystwa i aktywności. Samotność i nuda prowadzą do problemów behawioralnych.

Rodziny z małymi dziećmi powinny zachować ostrożność ze względu na siłę i energię rasy. Starsze, aktywne dzieci będą świetnymi towarzyszami zabaw.

Socjalizacja od szczenięcego wieku jest kluczowa, aby złagodzić naturalną nieufność wobec obcych i tendencje do dominacji wobec innych psów.