Border terrier

Border Terrier wywodzi się z pogranicza angielsko-szkockiego, regionu zwanego Borders, od którego wzięła się nazwa rasy. Historia tego dzielnego teriera sięga XVIII wieku, kiedy to hodowcy potrzebowali małego, wytrzymałego psa zdolnego do gonienia lisów wraz ze sforą ogarów.

Pierwotnym zadaniem Border Terriera było tropienie i wypłaszanie lisów z ich nor podczas polowań konnych. Wymagało to nie tylko odwagi i determinacji, ale również wytrzymałości pozwalającej dotrzymać kroku koniom przez wiele kilometrów po trudnym terenie. Charakterystyczna wąska klatka piersiowa umożliwiała psu wchodzenie do ciasnych lisich nor.

Rasa została oficjalnie uznana przez The Kennel Club w Wielkiej Brytanii w 1920 roku, a przez FCI zarejestrowana pod numerem 10 w grupie terierów. Przez wieki Border Terrier pozostawał stosunkowo nieznany poza swoim rodzimym regionem, co paradoksalnie uchroniło go przed nadmierną modyfikacją hodowlaną. Dzięki temu współczesne psy zachowały większość cech swoich przodków – są to nadal sprawni, zdrowi i pełni wigoru towarzysze.

Border Terrier to niewielki, proporcjonalnie zbudowany pies o charakterystycznym wyglądzie. Najbardziej rozpoznawalną cechą jest głowa przypominająca kształtem łeb wydry – szeroka czaszka, krótki i mocny pysk z silnymi szczękami. Oczy są ciemne, o bystrym i żywym wyrazie, uszy małe, w kształcie litery V, opadające do przodu.

Tułów jest głęboki i stosunkowo wąski, co pozwala na wchodzenie do lisich nor. Kończyny proste i niezbyt ciężkie w kościach, łapy małe z grubymi opuszkami. Ogon umiarkowanie krótki, gruby u nasady, noszony wysoko, ale nie zawinięty na grzbiet.

Szata składa się z gęstego podszerstka i szorstkiej, przylegającej okrywy. Dozwolone umaszczenia to: czerwone, pszeniczne, szaro-płowe z podpalaniem oraz niebiesko-podpalane. Dopuszczalny jest niewielki biały znaczek na klatce piersiowej. Charakterystyczny jest ciemny pysk.

Border Terrier łączy typową terierową energię z niezwykle przyjaznym i zrównoważonym charakterem. Jest to pies pogodny, towarzyski i oddany swojej rodzinie. W przeciwieństwie do wielu innych terierów, Border wykazuje mniejszą skłonność do dominacji i agresji wobec innych psów.

To inteligentny i ciekawy świata czworonóg, który uwielbia aktywność fizyczną i umysłową. Zachowuje silny instynkt łowiecki, co oznacza, że może gonić mniejsze zwierzęta – należy o tym pamiętać podczas spacerów. Jednocześnie dobrze dogaduje się z psami, z którymi został odpowiednio zsocjalizowany.

Border Terrier jest doskonałym towarzyszem dla dzieci – cierpliwy, wesoły i zawsze chętny do zabawy. Przywiązuje się głęboko do wszystkich członków rodziny i nie lubi długiego przebywania w samotności. Jest czujny i da znać głosem o nadejściu gości, ale nie należy do nadmiernie szczekających ras.

Border Terrier należy do ras długowiecznych i ogólnie zdrowych. Przeciętna długość życia wynosi 12-15 lat, przy czym wiele osobników dożywa nawet późniejszego wieku przy odpowiedniej opiece.

Najważniejszym badaniem wymaganym przez program CHIC jest test DNA na SLEM (Spongiform Leukoencephalopathy), czyli leukoencefalopatię gąbczastą, potocznie zwaną syndromem trzęsącego się szczeniaka. Jest to choroba neurologiczna dziedziczona recesywnie, którą można całkowicie wyeliminować poprzez odpowiedzialne kojarzenie.

Wymagane jest również badanie kardiologiczne – podstawowa auskultacja lub echokardiogram w przypadku wykrycia szmeru. U niektórych osobników mogą występować wrodzone wady zastawki mitralnej lub ubytki przegrody międzykomorowej.

Sporadycznie raportowane są również dysplazja stawów biodrowych, zwichnięcie rzepki oraz młodzieńcza zaćma pojawiająca się między 2. a 4. rokiem życia. Regularne kontrole weterynaryjne i badania profilaktyczne pozwalają na wczesne wykrycie potencjalnych problemów.

Pielęgnacja Border Terriera jest stosunkowo prosta, choć wymaga regularności. Szorstka, podwójna szata wymaga szczotkowania raz lub dwa razy w tygodniu, aby usunąć martwy włos i utrzymać skórę w dobrej kondycji.

Kluczowym zabiegiem jest trymowanie – ręczne wyrywanie martwej okrywy zewnętrznej, które powinno być wykonywane co 3-4 miesiące. Trymowanie zachowuje właściwą teksturę i kolor sierści oraz naturalną odporność na warunki atmosferyczne. Strzyżenie maszynką nie jest zalecane, gdyż zmienia strukturę włosa i osłabia jego właściwości ochronne.

Kąpiele należy ograniczyć do minimum, stosując je tylko wtedy, gdy pies jest naprawdę brudny. Zbyt częste mycie może pozbawić sierść naturalnych olejków. Regularnie należy kontrolować i czyścić uszy, przycinać pazury oraz dbać o higienę zębów.

Border Terrier potrzebuje minimum 60 minut aktywności fizycznej dziennie. Są to psy stworzone do długich wędrówek, więc idealnie sprawdzą się przy aktywnych właścicielach lubiących piesze wycieczki, jogging czy jazdę na rowerze.

Mimo niewielkich rozmiarów Border może mieszkać w mieszkaniu, pod warunkiem zapewnienia mu wystarczającej dawki ruchu i stymulacji umysłowej. Nudzący się Border Terrier może stać się destrukcyjny lub nadmiernie głośny. Gry węchowe, zabawki interaktywne i szkolenie posłuszeństwa pomogą zaspokoić jego potrzeby intelektualne.

Silny instynkt łowiecki wymaga szczególnej uwagi podczas spacerów – pewne wypuszczanie bez smyczy możliwe jest tylko w bezpiecznych, ogrodzonych miejscach lub po bardzo solidnym przywołaniu. Ogród powinien być dobrze ogrodzony, gdyż Border potrafi się przekopać pod płotem lub wspiąć na niską przeszkodę.

To rasa odpowiednia dla początkujących właścicieli, którzy są gotowi poświęcić czas na aktywność z psem. Border Terrier dobrze czuje się w rodzinach z dziećmi i może współżyć z innymi psami przy odpowiedniej socjalizacji.