Kot balinezyjski

Kot balineski to naturalnie występująca długowłosa odmiana syjamskiego, powstała w wyniku spontanicznej mutacji genetycznej. Pierwsze kocięta o dłuższym futrze pojawiały się sporadycznie w miotach kotów syjamskich już w latach 20. XX wieku, jednak początkowo były traktowane jako niepożądane i eliminowane z hodowli.

Sytuacja zmieniła się w latach 40. i 50. XX wieku, gdy amerykańskie hodowczynie Marion Dorsey z Kalifornii oraz Helen Smith z Nowego Jorku dostrzegły urodę tych kotów i postanowiły wyodrębnić je jako osobną rasę. To właśnie Helen Smith nadała rasie nazwę "Balinese" - nie ze względu na indonezyjskie pochodzenie, lecz dlatego że grackie ruchy tych kotów przypominały jej wdzięczne tancerki z wyspy Bali.

Oficjalne uznanie rasy nastąpiło w 1961 roku przez Cat Fanciers' Federation, a następnie przez CFA w 1970 roku. Początkowo akceptowano jedynie cztery tradycyjne umaszczenia: seal, chocolate, blue i lilac point. Dopiero w 1979 roku CFA dopuściła pozostałe umaszczenia, początkowo pod nazwą Javanese, którą później połączono z rasą balineską.

Współcześnie kot balineski jest ceniony za połączenie eleganckiego wyglądu syjamskiego z jedwabistym, półdługim futrem oraz nieco łagodniejszym temperamentem. FIFe uznaje rasę w pełnym spektrum umaszczień pointowych.

Kot balineski prezentuje orientalny typ budowy ciała, charakterystyczny dla kotów syjamskich. Sylwetka jest smukła, wydłużona i niezwykle elegancka, z dobrze rozwiniętą muskulaturą ukrytą pod delikatnym futrem. Ciało opiera się na długich, proporcjonalnych nogach o drobnych, owalnych łapkach.

Głowa ma kształt wydłużonego klina, z prostym profilem bez wyraźnego stopu. Uszy są duże, szerokie u nasady i ostro zakończone, harmonijnie kontynuujące linie głowy. Oczy są migdałowate, ustawione skośnie i zawsze intensywnie niebieskie - to jeden z najważniejszych wyróżników rasy.

Futro jest jedwabiste, przylegające do ciała, średniej długości, bez widocznego podszycia. Najdłuższe włosy znajdują się na ogonie, tworząc efektowny pióropusz. Umaszczenie to charakterystyczny wzór pointed - ciało jest jaśniejsze, a intensywny kolor pojawia się na pysku, uszach, łapach i ogonie. Kocięta rodzą się prawie białe, a punkty rozwijają się stopniowo w pierwszych tygodniach życia.

Balinese to kot o niezwykle towarzyskim i ekspresyjnym charakterze. Podobnie jak jego syjamski przodek, jest bardzo przywiązany do opiekuna i potrzebuje stałego kontaktu z człowiekiem. Często wybiera jedną osobę z rodziny, z którą tworzy szczególnie silną więź, choć pozostaje przyjazny wobec wszystkich domowników.

Te koty są niezwykle inteligentne i ciekawe świata. Z łatwością uczą się nowych sztuczek, potrafią aportować i uwielbiają interaktywne zabawy wymagające myślenia. Ich dociekliwość sprawia, że chętnie uczestniczą we wszystkich domowych czynnościach, "pomagając" opiekunowi w codziennych zadaniach.

Balinese są kotami wokalnymi, choć ich głos jest nieco łagodniejszy i bardziej melodyjny niż u syjamów. Chętnie prowadzą "rozmowy" z opiekunem, reagując na jego słowa mruczeniem i charakterystycznym trylowaniem. Potrafią jasno komunikować swoje potrzeby i oczekiwania.

Nie tolerują samotności - długie godziny bez towarzystwa mogą prowadzić do problemów behawioralnych. Idealnie sprawdzają się w domach, gdzie ktoś jest obecny przez większość dnia, lub w towarzystwie innego kota.

Kot balineski należy do ras długowiecznych, często dożywając 15-20 lat przy odpowiedniej opiece. Niemniej jednak dziedziczy pewne predyspozycje zdrowotne po swoich syjamskich przodkach, o których warto wiedzieć.

Najpoważniejszym problemem genetycznym jest postępujący zanik siatkówki (PRA), choroba prowadząca do stopniowej utraty wzroku. Jest dziedziczona recesywnie, więc odpowiedzialne hodowle wykonują testy genetyczne rodziców, aby wyeliminować tę wadę z linii hodowlanych.

Kardiomiopatia przerostowa (HCM) to kolejna choroba serca występująca w tej rasie. Polega na pogrubieniu ścian serca, co utrudnia pompowanie krwi. Regularne badania echokardiograficzne pozwalają na wczesne wykrycie i wdrożenie leczenia.

Amyloidoza - odkładanie się nieprawidłowych białek w narządach, głównie w wątrobie i nerkach - może wystąpić u kotów azjatyckich, w tym balineskich. Choroba rozwija się między 1. a 5. rokiem życia.

Niektóre koty tej rasy mogą wykazywać wrażliwość na określone leki (mutacja MDR1). Warto poinformować weterynarza o rasie kota przed podaniem leków, szczególnie środków znieczulających.

Zez i oczopląs zdarzają się u balineskich, podobnie jak u syjamów, ale zwykle nie wpływają znacząco na jakość życia kota.

Mimo półdługiego futra, kot balineski jest zaskakująco łatwy w pielęgnacji. Brak gęstego podszycia sprawia, że sierść nie ma tendencji do kołtunienia i sklejania się, jak to bywa u innych ras długowłosych.

Regularne szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu w zupełności wystarcza do utrzymania futra w doskonałej kondycji. Najlepiej używać szczotki z delikatnym włosiem lub grzebienia o rzadkich zębach. W okresie linienia wiosną i jesienią warto zwiększyć częstotliwość czesania.

Kąpiele są rzadko potrzebne, ponieważ balinesy dbają o higienę samodzielnie. Jeśli jednak kąpiel jest konieczna, należy używać łagodnego szamponu dla kotów i dokładnie wysuszyć futro.

Regularna kontrola i czyszczenie uszu jest ważna ze względu na ich wielkość. Delikatnie przecieramy małżowiny wacikiem nawilżonym specjalnym płynem do uszu dla kotów. Pazury należy przycinać co 2-3 tygodnie.

Higiena jamy ustnej to często pomijany aspekt pielęgnacji. Regularne szczotkowanie zębów specjalną pastą dla kotów pomaga zapobiegać chorobom przyzębia, na które koty orientalne mogą być podatne.

Kot balineski to wymagający towarzysz, który potrzebuje zaangażowanego opiekuna. Przed adopcją warto dokładnie przemyśleć, czy możemy sprostać jego potrzebom społecznym i emocjonalnym.

Najważniejszym wymaganiem jest towarzystwo. Balinese absolutnie nie nadaje się dla osób pracujących długie godziny poza domem i żyjących samotnie. Idealnym rozwiązaniem jest obecność kogoś w domu przez większość dnia lub posiadanie drugiego kota jako towarzysza zabaw.

Przestrzeń pionowa jest niezbędna - wysokie drapaki, półki na ścianach i wieże dla kotów pozwalają zaspokoić naturalną potrzebę wspinaczki. Balinesy uwielbiają obserwować otoczenie z wysokich punktów.

Interaktywne zabawki i codzienne sesje zabawy z opiekunem są konieczne dla zdrowia psychicznego tego inteligentnego kota. Puzzle karmowe, zabawki na wędkę i gry wymagające myślenia pomogą utrzymać umysł w dobrej formie.

Mieszkanie w bloku jest odpowiednie pod warunkiem zapewnienia wystarczającej stymulacji. Balkon zabezpieczony siatką będzie dodatkową atrakcją. Dom z bezpiecznym ogrodem to idealne środowisko.

Ze względu na silną osobowość i wymagającą naturę, balinese nie jest rekomendowany dla początkujących właścicieli kotów. Lepiej sprawdzi się u osób z doświadczeniem w opiece nad kotami orientalnymi.