Drever

Drever to rasa psów gończych wywodząca się ze Szwecji, gdzie została wyhodowana na początku XX wieku poprzez krzyżowanie lokalnych psów myśliwskich z jamnikowatymi gończymi sprowadzonymi z Niemiec, głównie z Westfalskim Jamnikiem Gończym (Westfälische Dachsbracke). Celem hodowców było stworzenie kompaktowego, ale wytrzymałego psa zdolnego do tropienia zwierzyny w trudnym skandynawskim terenie.

Nazwa rasy pochodzi od szwedzkiego słowa "drev", oznaczającego formę polowania, podczas której psy wolno tropią zwierzynę, zmuszając ją do przemieszczania się w kierunku czekających myśliwych. Ta technika łowiecka jest szczególnie efektywna przy polowaniu na jelenie i sarny w gęstych skandynawskich lasach.

W 1947 roku rasa została oficjalnie uznana przez Szwedzki Związek Kynologiczny i otrzymała swoją obecną nazwę. Wcześniej psy te określano jako "Svensk Dachsbracke" (Szwedzki Jamnik Gończy). Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) zaakceptowała rasę w 1953 roku, nadając jej numer 130.

Drever szybko zyskał popularność w swojej ojczyźnie i obecnie jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych psów myśliwskich w Szwecji. Jego kompaktowa budowa pozwala na skuteczne poruszanie się w gęstych zaroślach i śniegu, co czyni go idealnym towarzyszem polowań w warunkach skandynawskich. Poza Szwecją rasa pozostaje stosunkowo rzadka, choć cieszy się uznaniem wśród miłośników psów gończych w innych krajach europejskich i Ameryce Północnej.

Drever to pies o charakterystycznej sylwetce - mocny i zwarty, o wydłużonym tułowiu osadzonym na krótkich, ale dobrze umięśnionych nogach. Jego budowa jest raczej solidna niż elegancka, co podkreśla przeznaczenie rasy jako wytrwałego tropiciela. Wysokość w kłębie wynosi 32-38 cm u samców i 30-36 cm u samic, przy wadze około 14-16 kg.

Głowa jest stosunkowo duża i dobrze wyrzeźbiona, z wyraźnym stopem. Kufa jest prosta i umiarkowanie długa. Oczy są ciemne, o spokojnym i inteligentnym wyrazie. Uszy są średniej długości, szerokie u nasady, osadzone nisko i zwisające płasko przy policzkach.

Szyja jest długa i mocna, przechodząca w dobrze rozwinięty kłąb. Grzbiet jest prosty i mocny, a klatka piersiowa głęboka i szeroka. Ogon jest długi, gruby u nasady, noszony prosto lub lekko zakrzywiony.

Szata składa się z krótkiej, przylegającej sierści o szorstkiej fakturze, z gęstym podszerstkiem zapewniającym ochronę przed trudnymi warunkami atmosferycznymi. Dopuszczalne są wszystkie umaszczenia z białymi znaczeniami - najczęściej spotyka się psy trójkolorowe, czerwono-białe lub płowo-białe. Białe znaczenia powinny być widoczne ze wszystkich stron, preferowane są strzałka na głowie, pełna obroża, białe łapy i biały koniec ogona.

Drever to pies o zrównoważonym i przyjaznym charakterze, łączący typowe dla gończych zapał łowiecki ze spokojnym usposobieniem w domu. Jest znany z oddania rodzinie i silnej więzi z opiekunami. Mimo swojego myśliwskiego pochodzenia potrafi być czułym i łagodnym towarzyszem.

Na polowaniu Drever wykazuje niezwykłą wytrwałość i determinację w tropienia zwierzyny. Pracuje metodycznie, podążając za śladem z charakterystycznym dla siebie głębokim, donośnym głosem, który pozwala myśliwym śledzić jego położenie nawet w gęstym lesie. Jest samodzielny w pracy, ale jednocześnie chętnie współpracuje z człowiekiem.

W życiu codziennym Drever jest towarzyski i przyjacielski zarówno wobec domowników, jak i gości. Dobrze dogaduje się z dziećmi, choć ze względu na instynkt łowiecki wymaga ostrożności w kontaktach z mniejszymi zwierzętami. Z innymi psami zazwyczaj układa się bezkonfliktowo, szczególnie jeśli został odpowiednio zsocjalizowany w młodym wieku.

Rasa ta może być uparta podczas szkolenia - typowa cecha psów gończych, które muszą wykazywać się samodzielnością w pracy. Wymaga cierpliwego i konsekwentnego podejścia treningowego opartego na pozytywnym wzmocnieniu. Dobrze zmotywowany Drever potrafi osiągać dobre wyniki w posłuszeństwie i tropieniu.

Drever jest ogólnie zdrową rasą o stosunkowo długim życiu wynoszącym 12-14 lat. Niemniej jednak, jak każda rasa, może być predysponowany do pewnych schorzeń, o których właściciele powinni wiedzieć.

Ze względu na charakterystyczną budowę z krótkich nogami i wydłużonym kręgosłupem, Dreverzy mogą być podatni na choroby dysków międzykręgowych (IVDD). Chondrodystrofia - zaburzenie odpowiedzialne za skrócone kończyny - wiąże się z wcześniejszą degeneracją dysków kręgosłupa. Ważne jest unikanie nadmiernego obciążania kręgosłupa, skoków z wysokości oraz utrzymywanie prawidłowej masy ciała.

Dysplazja stawu biodrowego może występować w tej rasie, choć nie jest to problem powszechny. Odpowiedzialni hodowcy wykonują badania przesiewowe HD przed dopuszczeniem psów do rozrodu.

Ze względu na zwisające uszy Dreverzy są bardziej narażeni na infekcje uszu. Regularne czyszczenie i kontrola przewodów słuchowych pomagają zapobiegać problemom. W przypadku zauważenia niepokojących objawów - swędzenia, wydzieliny czy nieprzyjemnego zapachu - należy skonsultować się z weterynarzem.

Otyłość stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia Dreverów, prowadząc do dodatkowego obciążenia kręgosłupa i stawów. Należy ściśle kontrolować dietę i zapewniać odpowiednią dawkę ruchu. Zalecane jest regularne ważenie psa i dostosowywanie porcji pokarmowych do jego aktywności.

Pielęgnacja Drevera jest stosunkowo prosta i nie wymaga specjalistycznych zabiegów. Krótka, szorstka sierść z gęstym podszerstkiem jest łatwa w utrzymaniu, choć linieje umiarkowanie przez cały rok, z intensywniejszym wypadaniem włosów wiosną i jesienią.

Regularne szczotkowanie raz w tygodniu szczotką z naturalnym włosiem lub rękawicą pielęgnacyjną usuwa martwe włosy i zanieczyszczenia, utrzymując sierść w dobrej kondycji. W okresie intensywnego linienia warto zwiększyć częstotliwość szczotkowania do 2-3 razy tygodniowo.

Kąpiele należy wykonywać tylko wtedy, gdy są naprawdę potrzebne - po szczególnie brudnych spacerach lub gdy pies zaczyna nieprzyjemnie pachnieć. Zbyt częste kąpiele mogą naruszać naturalną warstwę ochronną skóry i sierści. Używaj szamponów przeznaczonych dla psów o krótkim włosie.

Szczególną uwagę należy poświęcić uszom - regularne cotygodniowe czyszczenie specjalnym płynem do uszu zapobiega gromadzeniu się woskowiny i rozwojowi infekcji. Uszy powinny być suche i czyste, zwłaszcza po kąpieli lub zabawie w wodzie.

Pazury wymagają przycinania co 3-4 tygodnie, jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów. Regularna higiena jamy ustnej - szczotkowanie zębów specjalną pastą dla psów 2-3 razy w tygodniu - pomaga zapobiegać chorobom przyzębia.

Drever to aktywny pies myśliwski, który potrzebuje odpowiedniej dawki ruchu i stymulacji umysłowej, aby zachować równowagę psychiczną. Nie jest to rasa odpowiednia dla osób prowadzących siedzący tryb życia lub mieszkających w małych apartamentach bez dostępu do terenów zielonych.

Codzienna aktywność fizyczna powinna wynosić co najmniej 60 minut, najlepiej w formie długich spacerów z możliwością węszenia i eksploracji terenu. Drever uwielbia tropienie - organizowanie gier węchowych i zabaw z chowaniem smakołyków doskonale zaspokaja jego naturalne potrzeby. Idealne środowisko to dom z ogrodzonym ogrodem na przedmieściach lub na wsi.

Ze względu na silny instynkt łowiecki Drever powinien być wyprowadzany na smyczy w miejscach, gdzie może napotkać dziką zwierzynę lub mniejsze zwierzęta. Przywołanie może być trudne, gdy pies podąża za interesującym tropem. Ogrodzenie posesji musi być solidne i odpowiednio głębokie, ponieważ Dreverzy potrafią się przekopywać.

Rasa ta nie jest zalecana dla początkujących właścicieli ze względu na upór i samodzielność typową dla psów gończych. Wymaga cierpliwego, konsekwentnego szkolenia i dobrego zrozumienia specyfiki psów myśliwskich. Socjalizacja od szczenięcego wieku jest kluczowa dla wykształcenia zrównoważonego charakteru.

Drever jest psem stadnym i źle znosi długotrwałą samotność. Najlepiej czuje się w aktywnej rodzinie, która może poświęcić mu odpowiednio dużo czasu i uwagi. Dobrze dogaduje się z dziećmi i innymi psami, natomiast nie powinien mieszkać z małymi zwierzętami domowymi jak króliki czy świnki morskie ze względu na silny instynkt łowiecki.