Akita amerykańska

American Akita wywodzi się od japońskiej akity inu i ma fascynującą historię związaną z II wojną światową. Gdy amerykańscy żołnierze stacjonujący w Japonii po zakończeniu konfliktu zbrojnego zobaczyli te imponujące psy, byli nimi zachwyceni i zaczęli zabierać je do Stanów Zjednoczonych.

W Ameryce hodowcy rozpoczęli własny program selekcji, kładąc nacisk na większą masywność, mocniejszy kościec i szerszą gamę umaszczenia niż w przypadku oryginalnej japońskiej akity. Efektem tych działań było wyodrębnienie się odrębnego typu rasowego, znacząco różniącego się od swojego japońskiego przodka.

Przez wiele lat FCI traktowała oba typy jako jedną rasę, jednak w 1999 roku nastąpił oficjalny podział. Amerykański typ początkowo otrzymał nazwę Wielki Pies Japoński, by ostatecznie w 2006 roku zostać uznanym jako American Akita ze standardem FCI nr 344. Rasa ta zyskała uznanie na całym świecie dzięki swojej imponującej sylwetce i oddanemu charakterowi.

American Akita to pies dużych rozmiarów o masywnej, mocnej budowie i doskonale wyważonych proporcjach. Charakterystyczną cechą rasy jest szeroka głowa w kształcie tępego trójkąta, często porównywana do głowy niedźwiedzia. Pysk jest głęboki, oczy stosunkowo małe i ciemne, osadzone głęboko w czaszce.

Uszy są trójkątne, stojące, pochylone nieco do przodu, niemal w linii z karkiem. Ogon jest gruby, bogato owłosiony, noszony wysoko zakręcony nad grzbietem. Sierść jest podwójna – z gęstym, miękkim podszycie i prostą, sztywną okrywą wierzchnią o długości około 5 cm na kłębie.

Rasa występuje w szerokiej gamie umaszczenia, w tym białym, rudym, płowym, pręgowanym oraz pinto. Kolory powinny być czyste i wyraziste, a łaty dobrze rozłożone. Psy białe nie mają charakterystycznej dla innych umaszczenia maski na pysku.

American Akita to pies o silnym charakterze, który łączy w sobie godność, odwagę i niezłomną lojalność wobec swojej rodziny. Jest przyjazny i czujny, ale jednocześnie powściągliwy wobec obcych. Ta rasa nie okazuje emocji w przesadny sposób – jej oddanie wyraża się przez cichą, stałą obecność przy właścicielu.

Akity amerykańskie mają silny instynkt terytorialny i naturalnie pełnią rolę strażników domu. Są spokojne w codziennym życiu, rzadko szczekają bez wyraźnego powodu. Wobec członków rodziny wykazują dużą czułość, choć zachowują dystans wobec nieznajomych.

Ze względu na dominujący charakter, American Akita wymaga właściciela o silnej osobowości, który potrafi być konsekwentnym liderem. Psy tej rasy bywają nietolerancyjne wobec innych zwierząt, szczególnie tej samej płci, dlatego wczesna socjalizacja jest kluczowa.

American Akita jest rasą generalnie zdrową, jednak jak większość dużych psów, może być podatna na pewne schorzenia genetyczne. Najczęstszym problemem jest dysplazja stawu biodrowego, która może prowadzić do bólu i ograniczenia ruchomości. Odpowiedzialni hodowcy wykonują badania przesiewowe stawów u psów przeznaczonych do rozrodu.

Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy to kolejne schorzenie występujące w tej rasie, dlatego zaleca się regularne badania tarczycy z oznaczeniem przeciwciał TgAA. Akity mogą również cierpieć na choroby oczu, stąd wymóg badań okulistycznych w ramach programu CHIC.

Skręt żołądka (GDV) stanowi poważne zagrożenie dla tej rasy ze względu na jej rozmiar i głęboką klatkę piersiową. Właściciele powinni karmić psy mniejszymi porcjami kilka razy dziennie i unikać intensywnego wysiłku po posiłkach. Średnia długość życia wynosi 10-13 lat.

American Akita posiada gęstą, podwójną sierść, która wymaga regularnej pielęgnacji. Przez większość roku wystarczy szczotkowanie raz lub dwa razy w tygodniu, aby usunąć martwy włos i utrzymać sierść w dobrym stanie. Sytuacja zmienia się diametralnie podczas okresów linienia.

Dwa razy do roku – wiosną i jesienią – akity przechodzą intensywne linienie, podczas którego gubią ogromne ilości podszycia. W tym okresie konieczne jest codzienne, dokładne szczotkowanie, najlepiej specjalną szczotką do podszycia lub furminator. Ilość wypadającego włosa może być zaskakująca nawet dla doświadczonych właścicieli.

Kąpiele należy ograniczyć do minimum, ponieważ nadmierne mycie niszczy naturalną strukturę sierści. Ważna jest również regularna kontrola uszu, przycinanie pazurów oraz dbanie o higienę jamy ustnej. Sierść akity ma właściwości samoczyszczące, więc częste kąpiele nie są potrzebne.

American Akita to pies wymagający doświadczonego właściciela, który rozumie specyfikę ras typu spitz i potrafi zapewnić konsekwentne wychowanie. Ta rasa absolutnie nie nadaje się dla osób stawiających pierwsze kroki w hodowli psów – jej silny charakter i tendencje dominujące wymagają stanowczego, ale sprawiedliwego przywództwa.

Codzienna aktywność fizyczna jest niezbędna – minimum godzina spacerów i ćwiczeń, aby pies zachował dobrą kondycję psychiczną i fizyczną. Akita nie wymaga jednak ekstremalnie długich marszów; bardziej ceni sobie wspólne spędzanie czasu z właścicielem.

Ze względu na duże rozmiary i temperament strażniczy, American Akita najlepiej sprawdza się w domu z ogrodem. Mieszkanie w bloku nie jest zalecane, choć możliwe przy odpowiedniej ilości ruchu. Wczesna socjalizacja z innymi zwierzętami i ludźmi jest absolutnie kluczowa dla harmonijnego współżycia. Potencjalni właściciele muszą liczyć się z intensywnym linieniem i potrzebą regularnej pielęgnacji sierści.