Manchester terrier

Manchester Terrier to rasa o bogatej historii sięgającej XIX-wiecznej Anglii, a dokładniej przemysłowego Manchesteru. W czasach rewolucji przemysłowej miasta borykały się z plagą szczurów, co doprowadziło do rozwoju specjalistycznych psów łowczych. Rasa powstała z krzyżowania lokalnych terierów czarno-podpalanych z whippetami, co zaowocowało psem łączącym w sobie zręczność terera z szybkością charta.

W połowie XIX wieku Manchester Terrier cieszył się ogromną popularnością, szczególnie w kręgach robotniczych, gdzie organizowano zawody w zabijaniu szczurów – psy te osiągały w nich imponujące wyniki. Słynny Billy the Rat potrafił zabić 100 szczurów w zaledwie 5 minut i 30 sekund. Rasa stała się symbolem Manchesteru, a jej elegancja przyciągnęła również uwagę wyższych sfer społecznych.

W XX wieku popularność rasy zmalała, szczególnie po zakazie obcinania uszu w Wielkiej Brytanii w 1898 roku. Hodowcy musieli zaadaptować się do nowych standardów, a naturalne uszy stały się cechą charakterystyczną współczesnych przedstawicieli rasy. Dziś Manchester Terrier jest rozpoznawany przez FCI pod numerem standardu 71 i zaliczany do grupy 3, sekcji 1 – terierów wysokonogich.

Manchester Terrier to kompaktowy, elegancki pies o harmonijnej budowie ciała. Sylwetka jest smukła i muskularna, przypominająca miniaturowego dobermana. Idealna wysokość w kłębie wynosi 41 cm dla psów i 38 cm dla suk, z wagą wahającą się od 5,5 do 10 kg. Charakterystyczna jest długa, wąska głowa w kształcie klina z płaską czaszką i ledwo zauważalnym stopem.

Oczy są małe, ciemne, migdałowate i błyszczące, nadające psu żywy, inteligentny wyraz. Uszy są małe, w kształcie litery V, osadzone wysoko na czaszce i noszone złożone ponad linią czaszki. Szyja jest długa i lekko wysklepiona, płynnie przechodząca w dobrze cofnięte łopatki.

Szczególnie charakterystyczne jest umaszczenie: głęboka czerń (jet black) z bogatym mahoniowym podpalaniem. Wzór podpalania jest precyzyjnie określony standardem – obejmuje pysk, policzki, plamki nad oczami, dolną szczękę z wyraźnym kształtem litery V, kończyny od stawu skokowego w dół z czarnymi "ołówkowymi" znakami na palcach, oraz charakterystyczny "odcisk kciuka" (thumbmark) nad każdą łapą. Szata jest krótka, gęsta, gładka i lśniąca.

Manchester Terrier łączy w sobie cechy prawdziwego teriera z inteligencją i elegancją. Jest to pies żywy, czujny, aktywny i pełen energii, zachowujący jednak pewną dozę powściągliwości właściwej angielskim rasom. Charakteryzuje się wyjątkową lojalnoś cią wobec rodziny i silną potrzebą przebywania w jej towarzystwie. Nie jest to pies dla kogoś, kto spędza większość czasu poza domem.

Pomimo niewielkich rozmiarów Manchester Terrier posiada silny instynkt łowiecki i terierowski temperament. Jest odważny, pewny siebie i nie ustępuje większym psom. Wykazuje naturalną nieufność wobec obcych, co czyni go doskonałym stróżem – zawsze zaalarmuje o zbliżających się nieznajomych. Jednocześnie przy właściwej socjalizacji jest przyjazny wobec ludzi i innych psów.

Inteligencja i chęć do nauki sprawiają, że doskonale nadaje się do różnych aktywności, od sportów kynologicznych po sztuczki. Wymaga jednak konsekwentnego szkolenia, ponieważ potrafi być uparty i samodzielny w podejmowaniu decyzji. Zachował silny instynkt myśliwski – szczury, myszy i inne małe zwierzęta są dla niego naturalnym łupem, co należy mieć na uwadze podczas spacerów.

Manchester Terrier uważany jest za rasę długowieczną i ogólnie zdrową, z przeciętną długością życia wynoszącą 14-16 lat. Jednak jak większość ras czystej krwi, może być podatny na pewne schorzenia genetyczne, dlatego odpowiedzialna hodowla i regularne badania zdrowotne są kluczowe.

Zgodnie z wymogami programu OFA CHIC dla tej rasy, podstawowe badania obejmują: ocenę tarczycy pod kątem autoimmunologicznego zapalenia (autoimmune thyroiditis), badanie kardiologiczne oraz badanie okulistyczne ACVO. Do zalecanych testów opcjonalnych należą: ocena radiograficzna choroby Legg-Calve-Perthesa (aseptyczna martwica głowy kości udowej), badanie zwichnięcia rzepki, test słuchu BAER wykrywający wrodzoną głuchotę, oraz testy DNA na młodzieńczą rozstrzeń kardiomiopatię (JDCM) i ksantynurię typu 2a (XU2a).

Rasa może być podatna na sezonową alopecję (wypadanie sierści), choroby powodujące utratę białka oraz problemy dermatologiczne. Warto również monitorować stan zębów, ponieważ małe rasy terierów często borykają się z problemami stomatologicznymi. Regularne wizyty u weterynarza, odpowiednia dieta i utrzymywanie zdrowej masy ciała znacząco przyczyniają się do długiego i zdrowego życia przedstawicieli tej rasy.

Manchester Terrier należy do ras o minimalnych wymaganiach pielęgnacyjnych, co czyni go idealnym wyborem dla osób ceniących sobie nieskomplikowaną codzienną opiekę. Krótka, gładka i gęsta sierść wymaga jedynie regularnego szczotkowania gumową rękawicą lub szczotką z naturalnego włosia raz lub dwa razy w tygodniu, aby usunąć martwe włosy i zachować naturalny połysk.

Rasa linieje umiarkowanie przez cały rok, z niewielkim nasileniem wiosną i jesienią. Kąpiele należy przeprowadzać tylko w razie potrzeby, zwykle co kilka miesięcy lub gdy pies się pobrudzi, używając łagodnego szamponu dla psów. Zbyt częste mycie może pozbawić sierść naturalnych olejków i spowodować suchość skóry.

Regularna pielęgnacja powinna obejmować również: kontrolę i czyszczenie uszu raz w tygodniu wilgotnąватą, zwłaszcza że Manchester Terriery mają naturalne, niekupowane uszy podatne na gromadzenie się brudu; przycinanie pazurów co 2-3 tygodnie, jeśli nie ścierają się naturalnie podczas spacerów; oraz szczotkowanie zębów kilka razy w tygodniu przy użyciu pasty dla psów, co zapobiega problemom z kamień nazębnym i chorobom dziąseł. Dzięki krótkiej sierści i naturalnej czystości, Manchester Terrier praktycznie nie wydziela typowego psiego zapachu.

Manchester Terrier to aktywny pies wymagający regularnego ruchu i stymulacji umysłowej. Pomimo niewielkich rozmiarów potrzebuje minimum 60 minut ćwiczeń dziennie, które mogą obejmować spacery, bieganie, zabawy w aportowanie czy treningi sportów psich. Doskonale sprawdza się w agility, flyball, rally obedience i innych dyscyplinach wymagających zręczności i szybkości.

Ze względu na silny instynkt myśliwski, spacery w terenie otwartym powinny odbywać się na smyczy lub w bezpiecznym, ogrodzonym obszarze. Manchester Terrier bez wahania ruszy w pościg za małym zwierzęciem, całkowicie ignorując wołanie właściciela. Ogród powinien być solidnie ogrodzony, ponieważ te inteligentne psy potrafią znaleźć sposób na ucieczkę. Należy również pamiętać, że z powodu krótkiej sierści i małej ilości tłuszczu podskórnego, rasa źle znosi zimno – w chłodne dni konieczne są ubranko ochronne.

Manchester Terrier dobrze adaptuje się do życia w mieszkaniu, pod warunkiem zapewnienia mu wystarczającej aktywności. Jest to pies dla doświadczonych właścicieli, którzy rozumieją specyfikę terierów i potrafią zapewnić konsekwentne, ale pozytywne szkolenie. Nie jest to rasa dla osób spędzających większość dnia poza domem, gdyż Manchester Terrier mocno wiąże się z rodziną i może rozwijać lęk separacyjny. Dobrze socjalizowany akceptuje dzieci i inne psy, ale ze względu na instynkt łowiecki nie nadaje się do domu z kotami, królikami czy gryzoniami. Wymaga właściciela aktywnego, zaangażowanego i gotowego poświęcić czas na wspólne aktywności i trening.